นกลับไปหาซินหรูอย่างไร จนปัญญาที่นางกลัวความสูงและจำทิศทางไม่ได้
คิดไม่ถึงว่าท่านอ๋องท่านนี้จะใจแคบเช่นนี้
นางได้แต่หันหน้ากลับไป เดินไปข้างหน้าต่อ “คนบางคนใช้ประโยชน์จากผู้อื่นเสร็จแล้วก็ไม่สนใจ ชิ คิดว่าการรักษาเพียงครั้งเดียวจะสามารถรักษาอาการเจ็บปวดของฮ่องเต้น้อยให้หายแล้วหรือ ทางเดินข้างหน้ายังอีกยาวไกลพวกเรารอดูกันต่อไปก็แล้วกัน ต้องมีสักวันที่ท่านต้องมาขอร้องข้า”
เดินไปเดินไปพลันรู้สึกได้ถึงความเย็นชาที่แผ่มาจากด้านหลัง หลินชิงเวยใช้หางตามองไปเห็นเพียงเงาร่างสูงใหญ่นั้นมองตามตนเองมา ขณะที่นางเดินมาถึงทางแยกกำลังจะเลี้ยวซ้ายนั้น เสียงจากข้างหลังดังขึ้น “ไปทางขวา”
จิตใจที่เหนื่อยล้าของหลินชิงเวยพลันรู้สึกดีขึ้นอย่างประหลาด จึงหันไปยิ้มกับเขา “เซ่อเจิ้งอ๋องมิใช่ไม่ไปพร้อมกับข้าหรือไร ท่านอ๋องงานยุ่งเช่นนี้ ไหนเลยจะมีเวลามาอยู่เป็นเพื่อนสตรีตัวเล็กๆ เช่นข้า”
[1] หงเถิง หรือ เลือดเต็ง มีสรรพคุณ ขับร้อน ขับพิษ ช่วยให้เลือดไหวเวียนดี แก้ปวด รสชาติขม มีคุณสมบัติเป็นกลาง เข้าสู่เส้นลมปราณ ตับ ลำไส้ใหญ่[2] ปั้นจือเหลียน หรือ ปัวกิน้อย เป็นหญ้าชนิดหนึ่งที่เป็นยาช่วยเรื่องระบบขับถ่าย ถอนพิษ ดับพิษไข้ คลายความร้อนในร่างกาย สามารถช่วยในเรื่องของมะเร็งได้ในระดับหนึ่ง[3] ไป๋โถวเวิง หรือ แปะเถ่าอง เป็นรากแห้งของพืช ใช้ในการต่อต้านอนุมูลอิสระ
[1] หงเถิง หรือ เลือดเต็ง มีสรรพคุณ ขับร้อน ขับพิษ
