มดสติอีกแล้ว
แม้ว่านางจะอยากหมดสติเหลือเกินก็ตามที
ซินหรูเพิ่งจะรู้ว่างูที่หลินชิงเวยโยนให้นางล้วนไม่มีพิษ อีกทั้งไม่เพียงเช่นนี้ งูทั้งหมดที่อยู่นอกเรือนนั้นล้วนไม่มีพิษ แม้จะมีงูบางตัวที่ดูไปแล้วมีสีสันแปลกตาก็ตาม ทันทีที่เห็นแล้วก็ต้องคิดว่าเป็นงูมีพิษแน่แท้ ทว่าในยามว่างหลินชิงเวยจะจับงูเหล่านี้มารีดพิษออกมาเสีย นางทำความสะอาดต่อมพิษของพวกมันด้วยตนเอง ดังนั้นพวกมันดูไปแล้วทำให้คนที่พบเห็นตกใจได้ เมื่อกัดคนขึ้นมาแล้วจะเจ็บปวดมากกว่าธรรมดาสักหน่อย นอกนั้นแล้วไม่มีอันตรายถึงชีวิต
ซินหรูมือซ้ายจับงูตัวหนึ่ง มือขวาจับงูอีกตัวหนึ่ง บนหลังมือและในอุ้งมือทั้งคู่ล้วนมีแต่รอยตะปุ่มตะป่ำที่ถูกงูกัด แม้กระทั่งใบหน้าก็ขึ้นตุ่มแดงหลายจุด นางไม่ได้หวาดกลัวเช่นนั้นอีกแล้ว เล่นกับงูไปพร้อมกับถามขึ้นว่า “พี่สาว เหตุใดพวกมันจึงเชื่อฟังคำสั่งของท่านเช่นนี้เจ้าคะ?”
หลินชิงเวยกล่าว “ใครดีมาย่อมดีตอบ ไม่เพียงแต่สัตว์ที่เป็นเช่นนี้ มนุษย์เราก็เฉกเช่นเดียวกัน”
ต่อมาพวกเขาได้รู้จากเหล่าขันทีที่เข้ามาทำงานในตำหนักเย็นว่า เซียวจิ่นฮ่องเต้น้อยทรงมีอาการประชวรอีกแล้ว อีกทั้งอาการประชวรครั้งนี้หนักหนาสาหัสกว่าครั้งที่แล้ว เริ่มจากอาการปวดท้องไม่หยุด ต่อมาตัวร้อนไข้ขึ้นไม่ลด
บรรยากาศภายในวังหลวงตกอยู่ในภาวะตึงเครียดชนิดหนึ่ง ไม่มีใครรู้ว่าฮ่องเต้น้อยจะผ่านวิกฤติครั้งนี้ไปได้หรือไม่ หากมิอาจก้าวผ่านไปได้ เช่นน
