พรใส่เข้าไปบริเวณปากแผลของนางเพื่อเป็นการห้ามเลือด
เมื่อแรกนั้นเด็กน้อยได้รับบาดเจ็บสาหัสจึงเข้าสู่สภาวะหลับลึก หลินชิงเวยถามขึ้นว่า “ที่นี่มีเข็มเงินหรือไม่?”
เครื่องมือทางการแพทย์ในยุคสมัยปัจจุบันนั้นไม่มีแน่นอน นางจึงได้แต่ขอเครื่องมือทางการแพทย์ในยุคสมัยโบราณ หมัวมัวอาวุโสยังไม่ตอบคำ นางก็ชี้ไปทางหมัวมัวอาวุโสพร้อมกับสั่งการโดยไม่ได้เงยหน้า “ยังไม่รีบไปนำออกมาอีกหรือ?”
หมัวมัวอาวุโสได้รับสัญญาณอนุญาตจากเจ้านายของตนจึงไปนำเข็มเงินมา ทันทีที่เปิดกระเป๋าผ้าออก ในนั้นมีเข็มเงินวางเรียงกันอยู่อย่างเป็นระเบียบและแน่นขนัด มีตั้งแต่เข็มใหญ่ไปถึงเข็มเล็ก เข็มยาวไปถึงเข็มสั้น หลินชิงเวยหยิบเข็มเงินมาลนกับเปลวเทียนเพื่อทำการฆ่าเชื้อเล่มหนึ่ง นางฝังเข็มลงไปบนจุดชีพจรของเด็กน้อยด้วยท่าทางทะมัดทะแมงเชี่ยวชาญ รวดเร็วและแม่นยำนั้นทำให้หมัวมัวอาวุโสถึงกับตกตะลึง
ไม่นานนักจุดชีพจรหลายแห่งบนร่างกายของเด็กน้อยล้วนมีเข็มเงินฝังอยู่ หลินชิงเวยใช้วิธีการกระตุ้นสติและร่างกายของเด็กน้อยผ่านจุดชีพจรเหล่านั้น ทำให้นางรู้สึกเจ็บปวด เพื่อให้นางรู้สึกตัวตื่นขึ้นช้าๆ
หลินชิงเวยเห็นนัยน์ตาของนางกลายเป็นสีเทาขาวไร้ซึ่งเรี่ยวแรง จึงรู้ว่านางไม่มีความหวังที่จะมีชีวิตต่อในเวลานี้ หลินชิงเวยจึงจัดการรักษาบาดแผลภายนอกให้นางไปพร้อมกับพูดคุยกับนางไปด้วยเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ
กระทั่งนางทำทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ข้างนอกก
