มีคนเห็นนางเดินเข้ามาแล้วจึงอดไม่ได้ที่จะตื่นตะลึงเล็กน้อย สตรีที่ไม่ต้องการเดือดร้อนด้วยเรื่องนี้ค่อยๆ แยกย้ายหลีกทางให้ หลินชิงเวยมองเด็กน้อยที่นอนหายใจรวยรินอยู่บนพื้นแล้วหันไปมองผู้ที่กำลังด่าทอว่ากล่าวพร้อมกับทุบตีคนอย่างสะใจ จังหวะที่สตรีนางนั้นตวัดไม้หวายในมือหมายจะฟาดมันลงบนร่างของเด็กน้อยอีกครั้ง หลินชิงเวยจึงกวาดไม้กระบองในมือตีลงไปบนศีรษะของนางจังๆ ทันที
สตรีนางนั้นกำลังพุ่งความสนใจไปที่เด็กน้อยจึงไม่รู้สึกตัวว่าหลินชิงเวยกำลังโจมตีนาง การกระทำนี้จึงทำให้นางถูกตีจนนั่งแปะลงกับพื้นด้วยความตื่นตะลึง หลินชิงเวยก้าวขึ้นไปอีกก้าวหนึ่งแล้วหวดลงไปเป็นไม้ที่สอง ครั้งนี้นางยังไม่ทันได้พูดจาแม้สักประโยคเดียวก็ถูกไม้ในมือหลินชิงเวยตีลงไปบริเวณต้นคอของนางอย่างไร้ปรานี
หญิงสาวนางนั้นนอนหมดสภาพอยู่บนพื้น
“เจ้าจะฝ่าฝืนกฎใช่หรือไม่!”
บางคนด่าทอด้วยความแค้นเคือง หากพวกนางร่วมมือกันเพื่อสั่งสอนหลินชิงเวยเพียงคนเดียว หลินชิงเวยย่อมต้องถูกทุบตีมีสภาพเหมือนเนื้อทุบ หลังจากผ่านความพรั่นพรึงชั่วระยะเวลาสั้นๆ สตรีเหล่านั้นจึงกรูกันเข้าหาหลินชิงเวยราวกับคนเสียสติ
สายตาของหลินชิงเวยมองกวาดครั้งหนึ่ง นางกุมไม้ในมือแน่นแล้วหันไปใช้ไม้กดลงไปที่บริเวณข้างลำตัวของสตรีท่าทางดุร้ายนางหนึ่งที่อยู่ข้างหน้าสุด ส่งผลให้สตรีนางนั้นจับเอวของตนแล้วล้มลงชักกระตุกบนพื้นทันที
คนอื่นๆ จึงชะงักงันไม่กล้าวู่วามทำอัน
