น้ำในบ่อเย็นเฉียบ เพียงชั่วครู่ก็ทำให้ร่างของหลินชิงเวยเปียกชุ่ม นางไอโขลกอย่างหนัก โชคยังดีที่นางเปลี่ยนร่างมาอีกร่างหนึ่งแต่ยังไม่ลืมทักษะการว่ายน้ำ นางวาดแขนทั้งคู่ขึ้นลงเพื่อว่ายอยู่ในบ่อน้ำ เส้นผมทั้งหมดเปียกชุ่มอยู่ในนั้น ไรผมเส้นเล็กละเอียดนั้นแนบติดไปบนใบหน้าเล็กๆ ทำให้นางมีสภาพน่าเวทนาเหมือนไก่ต้มน้ำแกง
หลินชิงเวยไม่ได้ตื่นตระหนกตกใจ นางยกมือขึ้นเช็ดหยดน้ำบนใบหน้าแล้วเงยหน้ามองขึ้นไป เห็นเพียงสตรีทั้งหลายยื้อแย่งกันยื่นหน้าเข้ามาดูด้านล่าง เห็นสถานการณ์ของนางไม่ดีนัก จึงค่อยๆ ปรากฏความพึงพอใจบนใบหน้า
หลังจากหลินชิงเวยเข้ามาที่นี่ แม้กระทั่งคำพูดสักประโยคก็ไม่เคยพูดกับพวกนาง ล้วนเป็นคนเก่ารังแกผู้มาใหม่ จนกลายเป็นกฎเกณฑ์ที่คุ้นเคยชนิดหนึ่ง อีกทั้งเป็นเวลานานแล้วที่ไม่มีผู้มาใหม่เข้ามา เมื่อพวกนางได้รังแกหลินชิงเวยจึงเหมือนได้ลิ้มรสชาติอันแปลกใหม่
หลินชิงเวยกะพริบตาที่ชื้นแฉะทั้งคู่ ดูเชือกที่ถูกชักรอกถูกปล่อยลงมา ในใจของนางพลันหนักอึ้ง นางไม่ได้คว้าเชือกเส้นนี้ตั้งแต่แรก ด้วยนางคิดว่าหากนางคว้าเชือกเส้นนี้เอาไว้ตั้งแต่แรกสตรีสติฟั่นเฟือนข้างบนบางคนจะต้องแย่งเชือกนี้ไปจากนาง เมื่อเป็นเช่นนี้แล้วนอกเสียจากว่านางจะเป็นจิ้งจก หาไม่แล้วนางจะปีนขึ้นไปได้อย่างไรกัน
หลินชิงเวยรู้สึกหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด นางรู้สึกไม่มีทางสู้จึงเอ่ยถามขึ้นอย่างอดไม่ได้ว่า “เหตุใดพวกเจ้าจึงทำกับข้าเ
