อเท้าเล็กๆ ของนางและลากนางออกจากจากมุมนั้น ในเวลานี้เอง ข้างนอกหน้าต่างพลันมีเสียงเคาะ ก๊อกๆ ดังขึ้น
องครักษ์ผู้นั้นรีบหันไปดูด้วยความตื่นตระหนกทันที เขาเห็นว่าประตูหน้าต่างไม่ได้ปิดสนิท เห็นข้างนอกมีเพียงสีดำสนิทของราตรีกาล ไม่มีอะไรทั้งสิ้น
เขามิกล้าชะล่าใจ หรือยังมีคนอื่นอยู่ข้างนอก? นี่หากถูกผู้อื่นพบเห็นเข้า เขายังไม่ทันได้เชยชมหญิงงามแต่กลับต้องเอาชีวิตมาทิ้ง ต่อมาเขาเห็นเงาร่างสีดำปรากฏอยู่ข้างนอก จึงถามออกไปว่า “ใครกันที่อยู่ข้างนอก?”
ข้างนอกมีเพียงความเงียบสงัด ไม่มีเสียงตอบกลับจากผู้ใด องครักษ์ผู้นั้นเดินไปหยุดข้างหน้าต่างด้วยความระมัดระวังพร้อมกับยกมือขึ้นผลักบานหน้าต่าง ชั่วขณะนี้เองยังไม่ทันรอให้เขาได้มองเห็นอะไรชัดเจนหรือส่งเสียงร้องอันใดก็มีมือเย็นเยียบคู่หนึ่งยื่นเข้ามาจากความมืดข้างนอกตรงเข้าบีบลำคอจากนั้นโยนร่างของเขาออกจากตำหนักบรรทมไป
โอสถวสันต์นี้มิใช่มีเพียงคำร่ำลือเท่านั้น มันแผดเผาสติสัมปชัญญะของหลินชิงเวยไม่มีเหลือ ส่งผลให้ร่างกายของนางบังเกิดกระแสซัดวนของความปรารถนา และด้วยไม่อาจสมปรารถนานางจึงบิดตัวไปมาราวกับงูน้ำอย่างไรอย่างนั้น
เสียงครวญครางเบาๆ ที่ดังออกมาจากลำคอของนาง ทำให้ความงดงามของดรุณีน้อยในวัยแรกแย้มแสดงตัวออกมาอย่างหาตัวจับได้ยาก
แม้สมองเต็มไปด้วยความร้อนรุ่มอึงอล แต่นางกลับได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวภายในห้องอย่างชัดเจน ดูเหมือนเมื่อองครักษ์ผู้น
