นอวดโฉมเบื้องหน้าเซียวจิ่นฮ่องเต้กลับก่อให้เกิดความรู้สึกว่านางนั้นแก่เกินไป
เดิมทีผู้ที่ถูกคัดเลือกให้เข้าวังมาเป็นนางสนมคือ หลินเสวี่ยหรง น้องสาวผู้ซึ่งมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องของหลินชิงเวย ทว่าไม่รู้ด้วยเหตุอันใดเมื่อนางรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกครั้งกลับกลายเป็นนางที่สวมอาภรณ์ในชุดวิวาห์นั่งอยู่บนเกี้ยวเจ้าสาวกำลังถูกหามเข้าวังหลวง
วังหลวงเป็นสถานที่กลืนกินความสวยสดงดงามในวัยสาวของสตรี อย่าเห็นว่าการได้เข้ามาเป็นนางสนมในวังหลวงเป็นเรื่องที่มีเกียรติแก่วงศ์ตระกูลอย่างสูง แต่ใครกันจะยินดีแต่งให้กับเด็กน้อยที่ขนก็ยังไม่ขึ้นครบคนหนึ่ง ซ้ำร้ายสุขภาพยังเต็มไปด้วยโรคร้ายรุมเร้าเล่า? ไม่ต้องพูดถึงว่าหลังจากแต่งงานมิอาจสัมผัสความสุขทางร่างกายและจิตใจเฉกเช่นสตรีที่ออกเรือนแล้วพึงได้รับ อีกทั้งยังต้องถูกกักขังไว้หลังประตูของตำหนักในตลอดชีวิตเป็นแน่แท้
หลินเสวี่ยหรงย่อมไม่ยินยอม ดังนั้นหลินชิงเวยจึงกลายเป็นตัวแทนของนาง
อย่างไรเสียผู้ที่ถูกรับตัวเข้าวังในคืนนั้นมิได้มีนางเพียงคนเดียว นางเองไม่เห็นฮ่องเต้น้อยออกมาปรากฏกาย พวกนางถูกนำตัวมายังตำหนักที่ได้ตระเตรียมเอาไว้แล้ว จากนั้นอาบน้ำเข้านอน
นางคิดในใจว่านี่คงเหมือนการหาเด็กหญิงมาเลี้ยงไว้ในครอบครัวตั้งแต่ยังเล็กเพื่อแต่งเป็นภรรยาในวันหน้าเฉกเช่นในยุคสมัยโบราณ? ขาทั้งคู่ของฮ่องเต้น้อยพิการ จะเดินได้หรือไม่นั้นยังไม่ต้องกล่าวถึง ต่อให้เขาหายจาก
