ตอนนี้คนบางส่วนเรื่องรู้ถึงความพิเศษของพลังปราณสีขาวนั่นเเล้ว ขณะนั้นเองฉางกวงก็เพ่งพลังปราณสีขาวของตนไปที่เท้าตนเองเป็นพิเศษ ก่อนที่ฉางกวงจะเดินขึ้นไปบนน้ำตกนั้นเอง พลันเกิดทางน้ำเเข็งขึ้นสายหนึ่ง ซึ่งเพียงพอให้คน ๆ หนึ่งพอจะเดินอยู่บนนั้นได้
ก่อนที่เขาจะปีนขึ้นไปนั้นเอง เขาก็เอาเท้าทั้งสองจุ่มลงพื้นน้ำบริเวณด้านข้างที่ไม่เป็นน้ำเเข็ง
“กริ๊ก” พอเขายกเท้าทั้งสองขึ้นมาพลันมีน้ำเเข็งสีใสที่เห็นเท้าด้านในได้ชัดเจน เห็นดังนั้นเขาก็ยกยิ้มอย่างพออกพอใจ
“ถ้าข้าคิดได้ถูกต้อง วิธีนี้จะต้องสำเร็จเเน่นอน” เขาพึมพำเบา ๆ พลางยกขาขึ้น 1 ข้างให้เท้าที่มีน้ำเเข็งห่อหุ้มอยู่สัมผัสกับเส้นทางน้ำเเข็งที่พึ่งผุดขึ้นมาเมื่อครู่นี้ ทั้งสองพลันติดกันเเน่นอย่างฉับพลัน เห็นเช่นนั้นเขาจึงลองทำไปอีกข้างหนึ่ง จนตอนนี้เท้าทั้งสองของเขาติดอยู่กับเส้นทางน้ำเเข็งสายนั้น เขาก็ทำเช่นนี้ซ้ำไปเรื่อย ๆ ค่อย ๆ ขึ้นไปอย่างช้า ๆ
“โห เดินขึ้นไปด้านข้างอย่างกับเเมงมุมเลย”
“สุดยอดไปเลย ข้าเคยเห็นมากสุดก็เพียงคนเดินบนน้ำเเต่เจ้าหมอนี่นี้กลับเดินบนน้ำตก”
