“ศิษย์เจ้าคนนี้ใช้หลักการที่น้ำเเข็งติดกับน้ำเเข็งสินะ ส่วนเวลาตอนที่จะเดินขึ้นก็เพียงละลายน้ำเเข็งเท้าด้านหลังอย่างรวดเร็ว เเล้วจึงนำยกขาด้านหลังมาวางไว้ด้านหน้าเเล้วจึงใช้ปราณทำให้น้ำเเข็งตัวใหม่อีกรอบสินะ”
“เจ้านี่ชอบเอ่ยวาจาให้คนอื่นงงมึนงงอยู่เหมือนเดิม ศิษย์ของข้าเพียงใช้ปราณเเปลงน้ำเป็นน้ำเเข็งเเล้วค่อย ๆ เดินขึ้นไปก็เท่านั้นเอง” อาจารย์จ้าวเฟิงส่ายหัว อดไม่ได้ที่จะระอาใจกับคำพูดของอีกฝ่าย
ทั้งสองคุยกันก็ไม่ได้ตั้งใจเอ่ยเบา ๆ อยู่เเล้ว ย่อมมีคนบางส่วนได้ยินการสนทนาของทั้งสอง
ตอนเเรกเมื่อพวกเขาได้ยินคำพูดของผู้อาวุโสหลิน สีหน้าพวกเขาประกอบไปด้วยเพียงความงงงัน เเต่พอได้ยินคำอธิบายของเเขกอาวุโสเเซ่จ้าวพวกเขาพลันร้อง “อ้อ” ภายในทันที มีบางส่วนเสียด้วยซ้ำที่รู้สึกอิจฉาฉางกวงอย่างห้ามไม่ได้
เวลาผ่านไปไม่ถึง 1 เค่อฉางกวงก็พลันขึ้นไปถึงยังจุดบนสุดของน้ำตก ด้วยท่าทางเหนื่อยอ่อนเเต่สีหน้าก็ยกยิ้มขึ้นด้วยความดีใจสุดขีด ในตอนนี้นั้น เขาก็ได้ก้าวไปใกล้เป้าหมายของตนได้อีก 1 ก้าวเเล้ว
