“เยี่ยม งั้นพวกเจ้าไปได้เเล้ว” สีหน้าเเขกอาวุโสเต็มไปด้วยความพึงพอใจ มองทั้งสองที่กำลังจะเดินเข้าไปคัดเลือกในรอบที่ 1
“เจ้าเฒ่าจ้าว เจ้าอยู่ที่นี่เองรึ” น้ำเสียงทรงอำนาจเสียงหนึ่งดังออกมาจากฝูงชน ทางจึงเเหวกออกเป็น 2 ฝั่งอย่างรวดเร็ว
ปรากฎร่างวัยกลางคนที่ดูเเก่กว่าเเขกอาวุโสไม่น้อย สวมเสื้อสีเขียวกัญชง ในมือถือพัดจีบ ดูไปเเล้วก็คล้ายกับมหาอำมาตย์ใหญ่ไม่น้อยเลย เเววตาที่มองมายังเเขกอาวุโสเปี่ยมไปด้วยความท้าทายอย่างชัดเจน
“อืมข้าเอง…ว่าเเต่เจ้าเป็นใครกัน” เเขกอาวุโสจ้องมองสบตากับอีกฝ่ายสีหน้าครุ่นคิดอยู่ชัวครู่ก็เอ่ยออกมาด้วยความสับสน
“เจ้าส่งลูกศิษย์เจ้ามา…เฮ้ยเจ้าจำข้าไม่ได้งั้นรึ” ชายชุดสีเขียวกัญชงพัดจีบในมือเเทบจะหลุดมือ
“ข้าไม่เห็นจะจำเจ้าได้เลย ข้าผู้อาวุโสก็เคยผ่านไปหลาย ๆ ที่มาเเล้ว รึว่าเจ้าจะเป็นพวกหมอดูที่ชอบมาทักข้างั้นรึ” เอ่ยมาถึงตรงนี้
สีหน้าเเขกอาวุโสเเสนจะเหนื่อยหน่าย ข้าเจอกับพวกหมอดูข้างถนนต้มตุ๋นมาก็ไม่น้อย รึว่าเจ้าจะเป็นหนึ่งในนั้นกัน
“เจ้า…จ…เจ้า” ชายวัยกลางคนชุดสีเขียวกัญชงเเทบจะกระอักเลือดตายให้มันรู้เเล้วรู้รอด เจ้าหมอนี่จะหน้าด้านไร้ยางอางได้มากกว่านี้อีกรึไม่
