“มาเเล้วรึ เข้ามาสิ!” น้ำเสียงทรงอำนาจดังออกมาจากหลังประตูห้องอันหรูหรานี้
ฉางกวงที่ได้ยินเช่นนั้นก็จ้องมองยังประตูด้วยเเววตาลึกล้ำ เจียงหวงที่อยู่ข้าง ๆ เองสีหน้าก็ดูเคร่งครึมขึ้นไม่น้อยเลย
ผู้ส่งสารทั้ง 2 ได้ยินเช่นนั้นก็นิ่งอึ้งไปชั่วขณะ เเต่ก็ตั้งสติอย่างรวดเร็วคนหนึ่งไปเปิดประตูอย่างช้า ๆ ส่วนอีกคนก็เอ่ยเชิญทั้งสองด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
ภาพที่ฉางกวงกับเจียงหวงเห็นเมื่อเข้าไปนั้น เรียกได้ว่าดูทรงอำนาจอย่างยิ่ง ในห้องนั้นประกอบไปด้วยโต๊ะไม้อันปราณีตงดงาม รูปที่อยู่ด้านข้างเเต่ละรูปยิ่งเพิ่มความหน้าเกรงขามขึ้นไม่น้อย ชั้นหนังสือที่วางตัวเป็นระเบียบเรียบร้อย เเละก็ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งที่กำลังพลิกดูเอกสารอย่างเรียบเฉย ไม่สนใจพวกฉางกวงเลยเเม้เเต่น้อย ดั่งที่ไม่มีใครสามารถรบกวนเขาได้
“เออ ท่านหัวหน้าสมาคม พาเข้ามาเเล้วขอรับ” ผู้ส่งสารคารวะด้วยความนอบน้อม
“เอาล่ะ พวกเจ้าออกไปได้” ชายวัยกลางคนเงยหน้าขึ้นมาชั่วครู่ เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
ผู้ส่งสารทั้งสองได้ยินเช่นนั้นก็ตัวสั่นสะท้านเล็กน้อยรีบเดินออกไปโดยทันทีไม่กล้ารั้งรอเเม้เเต่เสี้ยวอึดใจเดียว
