“คารวะหัวหน้าสมาคม” ฉางกวงกับเจียงหวงไม่กล้ารอช้ารีบประสานมือคารวะอย่างรวดเร็ว น้ำเสียงดูนอบน้อมอย่างยิ่ง
“ไม่ต้องมากพิธี” ชายวัยกลางคนโบกมือให้ทั้งสองลดมือลง
ทั้งสองเห็นเช่นนั้นก็นำมือลงอย่างรวดเร็ว ฉางกวงอดจะมองไปยังรอบ ๆ ห้องไม่ได้ ด้วยความหรูหราระดับนี้ ไม่มีที่เเห่งใดเลยที่เขาเคยเห็นเเล้วหรูหรามากเช่นนี้มาก่อน
เจียงหวงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อดที่จะยืนตกตะลึง อารมณ์เเสดงออกทางสีหน้าอย่างหาดูได้ยาก นี่ก็เเสดงให้เห็นถึงความหรูหราของห้องประจำตำเเหน่งหัวหน้า เเสดงถึงพลังอำนาจของหัวหน้าสมาคมอย่างยิ่งยวด
หัวหน้าสมาคมที่นั่งอยู่บนโต๊ะ ก็พลิกเปิดเอกสารไม่ได้เอ่ยอันใดอีกเลย
ตอนเเรกทั้งสองก็ยืนนิ่งรอด้วยความสงบเรียบร้อย เเต่พอผ่านไปได้ครึ่งชั่วยามเเล้วเเต่ก็ไม่มีปฎิกิริยาตอบโต้ใด ๆ จากอีกฝ่ายเลย
“ท่านผู้อาวุโสขอรับ ท่านเรียกพวกข้ามามีเรื่องอันใดรึขอรับ” ฉางกวงน้ำเสียงเรียบเฉย
“ข้าได้ยินมาจากเเขกอาวุโสเเล้วว่าพวกเจ้าคือศิษย์ของเขา ข้าต้องการให้พวกเจ้าไปทำงานร่วมกับกลุ่มสมาคมค่ายกล” ชายวัยกลางคนไม่เเม้เเต่เงยหน้าขึ้นมามองเลยด้วยซ้ำ พลิกดูเอกสารเหมือนเคย
