“พวกเจ้ารออยู่ตรงนี้ซักครู่ เดี๋ยวจะมีคนนำทางมาหา” พอผู้อาวุโสผู้นี้เอ่ยจบก็ไม่สนใจทั้งสองอีก
ฉางกวงกับเจียงหวงก็ยืนรออยู่เงียบ ๆ จนกระทั่งผ่านไปได้ 2 เค่อ ก็พลันมีคนผู้หนึ่งเดินไปหาทั้งคู่ด้วยท่าทีรีบร้อน
“ขออภัยพวกท่านด้วยที่ข้ามาช้า ตามมาเลยขอรับ” คนผู้นั้นออกเดินหน้าอย่างช้า ๆ กลัวว่าฉางกวงกับเจียงหวงจะเดินตามไม่ทัน
เเต่นี่ยิ่งทำให้ฉางกวงรู้สึกหงุดหงิดในใจไม่น้อย เดินมาได้ชั่วเวลาจิบชาก็มาถึงยังห้องกว้างขวางเเห่งหนึ่ง
ห้องนี้สามารถบรรจุผู้คนได้ถึง 50 คนโดยที่ 50 คนนั้นสามารถยืนได้โดยไม่เบียดกันเเม้เเต่น้อย ในห้องนี้มีกลุ่มศิษย์สายนอกอยู่จำนวนหนึ่ง ถ้าสังเกตดี ๆ จะเห็นศิษย์สายในอยู่ด้วย 2 3 คน
ฉางกวงกับเจียงหวงก็ทำตามระเบียบปกติ ยื่นใบที่ได้มาจากหัวหน้าสมาคมอักขระ ศิษย์สายในก็พยักหน้าตอบรับ
ทั้งสองจึงรีบเข้ามาช่วยงานที่ศิษย์พี่สายในมอบหมายให้อย่างรวดเร็ว
