“เช้าเเล้วรึ เเย่เเล้ว ๆ ต้องรีบไปฝึก” ฉางกวงที่หลับไปตั้งเเต่เมื่อใดไม่รู้ รีบลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เตรียมตัวเองให้พร้อมเเทบจะในชั่วจิบชา
พอคิดไปคิดมา วันนี้เป็นวันหยุดพักผ่อนนี่ จึงพึมพำกับตนเองอย่างเเผ่วเบา “ไม่น่าเลย ข้าลืมอีกเเล้วรึนี่ เฮ้อ”
ฉางกวงรู้ตัวเเล้วว่าวันนี้วันพักความเร็วจึงลดลง คิดว่าไม่ว่ายังไงก็ตามวันนี้ข้าจะต้องพักผ่อน กิน ๆ นอน ๆ ให้หนำใจไปเลย จึงจะชดเชยวันก่อนหน้านี้ที่โดนคุณหนูจินลากตัวไปเป็นคู่บำเพ็ญ
“เอาหล่ะ งั้นมาเริ่มวันหยุดเเสนวิเศษกันด้วยการนอนเล่นไปเลยละกัน” ฉางกวงเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข กำลังเดินเข้าไปในเรือนตนอย่างอารมณ์ดีนั้นเอง
“พี่ฉาง วันนี้ท่านว่างรึไม่” ซ่งหยวนเดินมาพร้อมกับ เฉินเฟย เเละก็เจียงหวงที่ยืนอยู่ด้านข้างด้วยสีหน้าดูคล้ำกว่าปกติเล็กน้อย
“ไม่นะ ทำไมวันหยุดของข้าจึงไม่ได้เป็นดั่งใจของข้าเลยนะ มีเเต่นุ่นนี่เข้ามาตลอดเลย” ฉางกวงเเทบจะปล่อยโฮ คิดหาทางว่าจะตอบปฎิเสธเยี่ยงไรดีนั้นเอง
