“การร่ายใช้วิชา’เหมันต์พิโรธ’ ของข้านั้นรู้สึกว่าใช้ปราณลดลงอย่างเห็นได้ชัด ตอนก่อนหน้านี้ข้าต้องใช้ปราณไปถึง 1 ส่วนตอนอยู่ในขั้น 3 เเต่ตอนนี้ข้าอยู่ขั้น 4 รู้สึกได้ว่าใช้พลังปราณไปเพียงเเค่เล็กน้อยเพียงเท่านั้น” พอเห็นผลการทดลอง ฉางกวงจึงอดยกยิ้มขึ้นไม่ได้
ถ้าเป็นเยี่ยงนี้ข้าก็สามารถใช้วิชา ‘เหมันต์พิโรธ’ ได้ดีขึ้นมากทีเดียว เขาจึงทดลองใช้ดูซ้ำ ๆ เพื่อหาว่าขีดจำกัดตอนนี้เขาอยู่ที่เท่าไหร่
“ตอนนี้ข้าสามารถร่ายเเท่งน้ำเเข็งออกมาได้นับ 100 ครั้ง ผู้ฝึกตนขั้น 4 หรือเเม้เเต่ขั้น 5 โดนเข้าไปไม่ตายก็คงเลี้ยงไม่โตเเน่”
ฉางกวงพึมพำออกมาด้วยความมั่นใจเป็นอย่างยิ่ง สภาพร่างกายของเขาในตอนนี้เริ่มอ่อนเเรงลงไม่เหนือความคาดหมายองฉางกวงเเม้เเต่น้อย เพราะเขาต้องการทดสอบมันอยู่เเล้ว พอรู้ผลเเล้วจึงรีบหยิบยาที่อาจารย์อาวุโสให้มาที่เหลือหยิบขึ้นมากินอย่างรวดเร็ว
พลังงานชีวิตในยานั้นพลันซึมซับเข้าสู่ร่างกาย พลังปราณฟื้นตัวขึ้นไม่น้อย เห็นเช่นนั้นเขาจึงพักผ่อนไปอย่างรวดเร็ว
