“สำเร็จเเล้ว” ฉางกวงชูนิ้วโป้งให้เจียงหวง ยิ้มออกมาด้วยท่าทีดีใจแบบสุดขีด เหมือนได้ระบายความอัดอั้นกับการฝึกกับอาจารย์ผู้นี้
เจียงหวงก็ยิ้มตอบเเบบดีใจไม่ต่างกัน
ถึงเเม้จะดูเหมือนว่าทั้งคู่จู่โจมสะเปะสะปะ โดยไม่มีกลยุทธ์ใดเลย เเต่ที่จริงทั้งคู่สื่อสารกันอย่างรวดเร็วเกี่ยวกับเรื่องนี้
ถ้าเเค่คนเดียวโดดๆจู่โจมไปโอกาสชนะก็มีไม่มาก เเต่ถ้าพลัดกันจู่โจมเป็นอย่างดี ถึงเเม้จะเป็นขั้น 6 เเต่ก็คงจะหวั่นเกรงไม่น้อย
เเขกอาวุโสที่ตอนนี้นอนคว่ำหน้าอยู่กับพื้น สีหน้าดูก็รู้ว่าไม่บาดเจ็บมากนัก
“เจ้าพวกนั้นทำได้ไม่เลวเลยทีเดียว ข้าคนนี้คงต้องอ่อนให้เล็กน้อยเเล้วสิ” อาจารย์อาวุโสยกยิ้มรู้สึกว่าศิษย์ทั้งสองของตนเริ่มเติบโตขึ้นเเล้ว ถ้ารู้ว่าตัวเองนั้นสู้อีกฝั่งไม่ได้ ตัวเลือกมีไม่กี่ตัวเท่านั้น ซึ่งวิธีนี้ก็เหมาะสมอย่างยิ่งในสถานการณ์นี้
ถ้าฉางกวงกับเจียงหวงได้เห็นสีหน้าอาจารย์ของตนในยามนี้ เกรงว่าคงจะรู้สึกท้อเเท้ไม่น้อย
“เอาหล่ะ ข้าขอยอมเเพ้ พวกเจ้าทั้งสองชนะในครั้งนี้” สิ้นเสียงฉับพลันนั้นร่างวัยกลางคนที่นอนอยู่บนพื้นก็ค่อยๆลุกขึ้นมา เเสร้งทำเป็นกุมอกเล็กน้อย เตรียมคราบเลือดไว้ตรงมุมปากเพื่อความสมจริง
