“เอาเถอะ เห็นเเก่ความเหนื่อยล้าของเจ้า วันนี้ข้าจะเลิกให้เร็วซักหน่อย” อาจารย์อาวุโสหลังจากที่ได้เห็นในสิ่งที่ตนต้องการเเล้ว ก็พลันยกยิ้มอย่างช่วยไม่ได้
“ท่านอย่าผิดคำพูดนะ ท่านอาจารย์” ฉางกวงถึงเเม้ท่าทางยังคงอ่อนเเรง เเต่ก็อดยกยิ้มอย่างห้ามไม่ได้
รีบปรับท่าทางของตนให้ดูดีกว่าเดิม รวบรวมพลังปราณเพื่อทำให้ตนเองมีเรี่ยวเเรงเพิ่มขึ้นไม่น้อยเลย
“กวงเอ๋อ เจ้าบรรลุขั้น 3 เเล้วรึ” อาจารย์สัมผัสได้ถึงพลังปราณที่ดูใกล้เคียงกับขั้น 4 เป็นอย่างมาก จึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเเววตื่นเต้น ยินดีในความสำเร็จของฉางกวง
“ท่านอาจารย์ การทำภารกิจครั้งนี้ มีทั้งวาสนาเเละเคราะห์จริงๆ” ฉางกวงคิดในใจว่าถ้าตนเองไม่บรรลุในสถานการณ์ก่อนหน้านี้ก็คงจะเป็นเคราะห์เป็นเเน่เเท้
“โชควาสนามาพร้อมกับความเสี่ยงเสมอ ถ้าเจ้ามีความสามารถไม่พอ คงไม่อาจเเม้จะไขว่ขว้าโชคนั้นได้ กลับกันบางทีชีวิตของเจ้าคงไม่เหลือ” อาจารย์อาวุโสตกอยู่ในภวังค์ กล่าวออกไปด้วยความเรียบเฉย ดั่งว่านี่คือความจริงของโลกใบนี้
“ศิษย์เข้าใจเเล้วขอรับ” ฉางกวงฟังด้วยความตั้งอกตั้งใจ พงกหัวงึกงักตามอย่างเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง
