“เอาหล่ะรีบกลับสำนักกันเถอะ อยากดูความพัฒนาของเจ้ายิ่งนัก” อาจารย์อาวุโสเเววตาลึกล้ำ พลันพุ่งตัวไปอย่างรวดเร็ว
“นี่มัน…เฮ้อคงหนีไม่พ้นอยากทดสอบว่าพลังปราณข้าไปถึงขั้นไหนเเล้ว” ฉางกวงครุ่นคิดพลางกระโจนตามไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน
ถ้ามองจากมุมสูงจะสังเกตเห็นลำแสงสองสายที่ตามกันมาติดๆ โดยด้านหน้าเป็นลำเเสงสีฟ้าน้ำทะเลเเซมดำ ส่วนด้านหลังเป็นลำเเสงที่เเบ่งเป็น 2 ฝั่งระหว่างสีขาวเหมันต์กับสีส้มเเดง ด้วยความเร็วทั้งคู่ที่อยู่ในขอบเขตขยายปราณไม่เพียงกี่อึดใจก็ไปถึงยังสำนักทวนธารา
ตรงบริเวณด้านหน้าสมาคมอักขระ
“นั่นมัน ลำเเสงอันใดกัน ความเร็วอันใดกัน”
“ระดับพลังเยี่ยงนี้ ต้องเป็นผู้อาวุโสของสำนักเป็นเเน่”
“เฮ้ย นั่นคือฉางกวงนี่ที่คนคุยกันช่วงนี้”
คนส่วนใหญ่เมื่อเห็นลำเเสง 2 เส้นสายมุ่งมายังสมาคมอักขระ ตอนเเรกก็ตกตะลึงพรึงเพริด จากที่คุยกันจอแจก็พลันเงียบกริบลง
ท่าทางเเต่ละคนสงวนกิริยาลงดั่งเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้อาวุโส เเต่พอเห็นฉางกวงอย่างชัดเจนผู้คนก็กลับเป็นตกตะลึงเช่นเดิม เเต่ที่ต่างจากเดิมเลยก็คือ เหล่าศิษย์ทั้งหลายเสียงดังจอเเจ๊กจอเเจยิ่งกว่าเดิม
