เขียนอักขระที่ตรวจจับการเคลื่อนไหว ส่วนเจียงหวงนั้นเงียบดั่งปกติเเต่ก็เขียนอักขระจับความร้อนไว้ที่ดวงตาของตน มองไปรอบๆอย่างระมัดระวัง พอเดินออกมาจากเมืองมัจฉาวารีนั้น มีทางปกติที่รถม้าสวนกับไม่ได้ทอดไประหว่างเมือง
สองข้างทางก็มีต้นไม้บางตา พอเดินมาได้ซักระยะกลุ่มฉางกวงจึงเห็นเป็นเเยกที่ทอดเข้าไปใกล้เทือกเขา ทั้งกลุ่มไม่ลังเลที่จะเลี้ยวไปยังเทือกเขา พอเดินมาได้ชั่วครู่เห็นว่าจุดกากบาทเเรกอยู่ไม่ไกลเเล้ว ทุกคนจึงเร่งฝีเท้าตนเองขึ้น พอมาถึงจุดกากบาทเเรก มองซ้ายมองขวาก็ไม่เห็นสิ่งผิดปกติอันใด ทุกคนออกความเห็นว่าจุดนี้คงไม่ใช่จุดที่กองโจรอยู่ ระหว่างเดินไปยังกากบาทที่ 2 นั้น ท้องฟ้าเริ่มทอเเสงสุดท้ายของวัน ความเห็นกลุ่มฉางกวงตรงกัน ตั้งใจว่าต้องตั้งกระโจมพักอยู่ที่นี่ซะเเล้ว เเต่ละคนก็เเยกย้ายเตรียมการส่วนของตน
“เอ้าพวกเจ้ารีบเตรียมกันหน่อย เริ่มจะมองรอบข้างไม่เห็นเเล้ว” คุณหนูจินที่เป็นผู้หญิงคนเดียวในกลุ่มเร่ง 3 คนที่เหลืออย่างเเข็งขัน
