“เเปปเดียวก็เสร็จเเล้ว เจ้าเตรียมอาหาร ยา ไว้ได้เลย” ฉางกวงเอ่ยอย่างมั่นใจ พลางไปช่วยเฉินเฟยที่กำลังวางเเผ่นค่ายกลรอบๆทั้งตั้งกระโจม เจียงหวงทำหน้าที่คอยสอดส่องรอบข้าง สีหน้าเคร่งครียด กล่าวออกมาอย่างหาได้ยาก “พวกเจ้าเร่งมือเร็วเข้า”
“มีอะไรงั้นรึ” เฉินเฟยถามด้วยความงุงงง ไม่ทันที่เจียงหวงจะได้ตอบ “ฟิ้ว” ธนูพุ่งมาอย่างรวดเร็ว ปะทะกับค่ายกลชั่วครู่ก็สลายไป
“เฮ้อ เสร็จทันอย่างเฉียดฉิว” ฉางกวงลอบปาดเหงื่อของตน รีบเตรียมการป้องกันในทันที เจียงหวงก็จ้องมองไปยังทิศทางหนึ่ง
เห็นเป็นกลุ่มคนสวมชุดดำ ปกปิดใบหน้า 4-5 คน พุ่งมายังทางนี้ด้วยความคิดมุ่งร้าย พอเห็นค่ายกลที่เเผ่รัศมีครอบคลุมกลุ่มฉางกวง
สีหน้าก็เคร่งครึมขึ้น “พวกเจ้าคงเป็นศิษย์ของสำนักสักเเห่งสินะ เอาเยี่ยงนี้ ถ้าพวกเจ้าส่งของมีค่ามา ข้าจะไว้ชีวิตพวกเจ้า”
ชายชุดดำที่อยู่หน้าสุดเอ่ยด้วยท่าทีสบายๆ
“ข้าว่าถึงจะเอาของมีค่าให้พวกเจ้า จะมั่นใจได้อย่างไรว่าพวกโจรอย่างเจ้าจะรักษาคำพูด” คุณหนูจินน้ำเสียงเรียบเฉย
