“เริ่มได้” ฉางกวงส่งสัญญาณ ใช้อักขระลมที่สลักไว้ทั้ง 2 ฝ่ามือ วาดออกไปด้านซ้ายเเละขวา ให้พาดกับกลุ่มโจรพอดี
ในอักขระลมนั้นมีประกายเหมันต์นับไม่ถ้วนกระจุกกันอยู่ พอทุกอย่างเข้าที่ ลมอักขระที่มีประกายเหมันต์พัดผ่านระหว่างกลุ่มโจร
ทุกอย่างนี้เกิดในชั่วพริบตา จะหลบก็หลบไม่ทันเเล้ว กลุ่มโจรรู้สึกได้เลยว่าความเร็วตนลดไปถึง 3 4 ส่วน
“นี่…นี่ มัน ธาตุเหมันต์งั้นรึ” หัวหน้ากลุ่มโจรน้ำเสียงเคร่งเครียด ท่าทางเอาจริงเอาจัง เเต่ยังไม่ทันจะทำอะไร
“ครืน” เสียงเวทอภินิหารก็มาล้อมทั้งสองฝั่ง ถ้าในยามปกตินั้น จะหลบก็คงหลบได้แบบเฉียดฉิว เเต่เนื่องด้วย โดนลดความเร็วจากประกายเหมันต์ ทั้งกลุ่มจึงโดนเวทอภินิหารของเจียงหวงกับคุณหนูจินเต็มๆ
พอฝุ่นตลบหายไปนั้นเอง “พวกเราจัดการกลุ่มโจรเงาทมิฬได้เเล้ว” ฉางกวงน้ำเสียงยินดี ยิ้มออกมาอย่างห้ามไม่ได้
“เกือบจะขั้น 3 1 คน ขั้น 1 4 คน นับว่าภารกิจนี้โหดหินไม่น้อย” เฉินเฟยพูดออกมาด้วยท่าทีโล่งใจ
“พวกเรา ข้า ฉางกวง เจียงหวง ล้วนพลังปราณไม่ห่างจากศัตรูมากนัก ผลออกมาอย่างนี้ก็ไม่แปลก” คุณหนูจินครุ่นคิด
