กัน สีหน้าฉางกวงตกตะลึง “ซู่ ! ”ฉับพลันสายน้ำที่เต็มไปด้วยอักขระสีฟ้าน้ำทะเลอันงดงาม พุ่งออกมาจากกำเเพง ดันร่างฉางกวงกระเด็นไปชนกับต้นไม้เสียงสนั่นกัมปนาท “เจ้าโง่เอ้ย”เจียงหวงสบถในใจ เเต่ภายนอกก็ยังโจมตีทีเผลอไปยังจุดบอดชายวัยกลางคน
ร่าย’ฝุ่นสะเก็ดดารา’ก้อนดินดั่งลูกไฟสวรรค์พุ่งไปหาเเขกอาวุโสดั่งประกายเเสง
ชายวัยกลางคนไม่เเม้เเต่หันมามอง “โฮกก” เสียงอันคุ้นเคยโผล่ออกมาอย่างฉับพลัน เห็นเงาตะคุ่มตะคุ่มโผล่มาจากส่วนในของกำเเพงอักขระสีฟ้าน้ำทะเล มันทำเช่นเดิมคือยกขาหน้ามาปัดป้องฝุ่นสะเก็ดดารา เเต่ถ้าสังเกตดีๆจะเห็นได้ว่าขาหน้าข้างนั้นมีอักขระที่เเผ่ปราณน้ำทะเลออกมาจางๆ ก้อนดินเมื่อเจอกับขาหน้านั่น ก็สลายไปอย่างไม่อาจต้านทานได้ หายไปในชั่วพริบตา
เงาตะคุ่มที่คุ้นเคยนั้นก็หายไปในชั่วพริบตาเช่นกัน เห็นดังนั้นเจียงหวงจึงมองหาไปรอบๆ ไม่เห็นสิ่งใดผิดปกติ
เเต่ฉับพลันมีอุ้งเท้าตบมาทางจุดบอดของเจียงหวง กว่าเขาจะรู้ตัวก็หลบไม่พ้นเสียเเล้ว โดนอุ้งเท้าตบไปยังต้นไม้ข้างๆกับจุดที่ฉางกวงนอนเเผ่อยู่เมื่อครู่
เเขกกิตติมศักดิ์คล้ายไม่สนใจอาการบาดเจ็บทั้งคู่เเม้เเต่น้อย บรรยายต่ออย่างหน้าตาเฉย น้ำเสียงยั่วยุ เเววตาหยอกล้อ
ทั้งคู่ถึ