วันนี้ก็เป็นดั่งเช่นเคย ฝึกพลังกาย พลังปราณ ที่เเตกต่างจากเดิมก็คงจะที่เเต่ละคนดูทะมัดทะเเมงมากยิ่งขึ้น ไม่เว้นเเม้เเต่ศิษย์หญิง พอฝึกเสร็จ ฉางกวงก็กล่าวร่ำลา ซ่งหยวน คุณหนูจิน เฉินเฟย ดั่งปกติ
พอถึงเวลาเข้าสมาคมพลันนึกขึ้นได้ว่าวันนี้ต้องเรียนกับแขกกิตติมศักดิ์วันเเรกพร้อมกับเจียงหวง สีหน้าหม่นลงเล็กน้อยเพียงช่วงเวลาสั้นๆ เเต่สีหน้าก็กลับเป็นปกติอย่างรวดเร็ว
ฉางกวงเดินมาพร้อมกับเจียงหวงที่สีหน้าเรียบเฉยเเละกลุ่มคนไปยังสมาคมอักขระ
พอมาถึงนั้นเอง
“เจ้าหนุ่มทั้งคู่ตามข้ามาได้เลย” ชายวัยกลางคนพอเห็นทั้งสองจึงกล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ
พอได้ยินดังนั้นคนบางส่วนที่ยังไม่รู้เรื่องเมื่อวานก็มองทั้งสองด้วยเเววตาอิจฉา เเต่คนส่วนใหญ่มองผ่านๆ เพราะรู้มาก่อนอยู่เเล้ว
“เฮ้อ เรียนกับเเขกผู้นี้ จะสอนข้าได้ดีหรือเปล่านะ”ฉางกวงสีหน้ายังปกติเเต่เเววตาดูกังวล
เจียงหวงก็ยังคงสีหน้าไร้อารมณ์ดั่งปกติ ทั้งคู่เดินตามชายวัยกลางคนเข้าไปยังสมาคม
ชายวัยกลางคนนำทั้งสองไปยังส่วนด้านหลังของสมาคมอักขระ ซึ่งมีลักษณะเป็นสวนขนาดย่อมๆ มีร่องรอยการต่อสู้ให้เห็นในบางจุด
