ึกด้านหลังสมาคมอักขระ
“ได้ยินมาว่าพวกเจ้า พรุ่งนี้จะไปปฎิบัติภารกิจแรกรึ” เเขกวัยกลางคนพูดด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์ หันมามองยังทั้งสอง เเววตาลึกล้ำ
“ใช่เเล้วขอรับ” ฉางกวงพยักหัวพร้อมกับเจียงหวง
“อ้อ งั้นข้าก็มีของจะให้พวกเจ้าอยู่พอดี” เเขกอาวุโสหยิบของบางอย่างออกมาจากสาบเสื้อ พอทั้งสองสังเกตเห็นนั้นเอง
“นั่นมันอะไรหน่ะ ไอ้ของที่ดูน่ารักเยี่ยงนี้…” เห็นเข็มกลัดวงกลม 2 วงที่สลักรูปกระต่ายดูน่ารักน่าชังกำลังกัดเเครอทที่ถืออยู่ในอุ้งเท้าอย่างเอร็ดอร่อย ถ้าเหล่าศิษย์หญิงได้เห็นคงเเย่งกันอย่างพัลวันเป็นเเน่ ฉางกวงนิ่งค้าง พูดอะไรไม่ออก
เจียงหวงก็ชะงักค้างไปเช่นกัน เเต่เพียงชั่งครู่ตั้งสติได้สีหน้ากลับเป็นปกติ
“พวกเจ้าอย่ามัวเเต่บื้อใบ้ เอ้ารีบรับไปสิ” อาจารย์ของพวกเขายื่นให้อย่างช้าๆ เเววตามีความหยอกล้อ
“เจ้าอาจารย์นี่ จะเเกล้งก็ให้มันน้อยๆหน่อย ถ้าคนอื่นๆเห็นข้าติดเข็มกลัดนี่คงเป็นเรื่องขบขันไปอีกนานเป็นเเน่”
ฉางกวงพึมพำเบาๆ ในใจร้องไห้โฮอย่างห้ามไม่ได้ ได้เเต่ก็รับมาอย่างจนใจ ส่วนเจียงหวงก็รับเข็มกลัดกระต่ายมาเช่นกันด้วยท่าทีไม่เต็มใจ
“ถึงจะเห็นว่าเข็มกลัดเป็นเช่นนี้ เเต่อย่าดูถูกมันซะหล่ะ”
“มันมีความสามารถเช่นไรร
