ึ้น
ฉางกวงลุกขึ้นมาด้วยบาดเเผลที่ดูดีขึ้น รีบไปฝึกประจำวันเช่นเคย พอฝึกเสร็จฉางกวงกับเจียงหวงก็กล่าวร่ำลากันอย่างปกติ
มีคุยกันเรื่องในวันรุ่งขึ้นสักเล็กน้อย วางเเผนกันว่าให้คุณหนูจินเตรียมโอสถมาจากสมาคมปรุงยา เฉินเฟยเตรียมเเผ่นค่ายกล ส่วนฉางกวงกับเจียงหวงพลัดกันดูเเลความปลอดภัยของคณะกับคอยสนับสนุนคนอื่นๆ
“พวกท่าน ข้ามีบางสิ่งจะให้”ซ่งหยวนรอยยิ้มอบอุ่นยื่นกระดาษเเผ่นหนึ่งให้กลับกลุ่มฉางกวง
พลิกดูด้านในพบกับเเผนที่อธิบายรายละเอียดคร่าวๆของกลุ่มโจรเงาทมิฬ มีจุดกากบาทสีเเดงๆพร้อมกับบรรยายว่าเป็นจุดที่พวกมันปฎิบัติการ เเละมีการคาดเดาเเหล่งกบดานไว้ด้วย
“ขอบคุณพี่ซ่งที่ช่วยเหลือ” ฉางกวงเอ่ยพลางคารวะพร้อมกับกลุ่มภารกิจในวันพรุ่งนี้ น้ำเสียงตื้นตัน
“ไม่ต้องเกรงใจหรอก ข้าคงช่วยได้เพียงเท่านี้” ซ่งหยวนกล่าวจบถึงเวลาเข้าสมาคมพอดี เฉินเฟยจึงเดินออกมาจากกลุ่มฉางกวงเดินไปกับซ่งหยวนไปยังสมาคมค่ายกล ส่วนคุณหนูจินก็เดินไปยังสมาคมโอสถเป็นคนที่ 3
ฉางกวงกับเจียงหวงก็เเยกย้ายไปยังสมาคมอักขระของตนเช่นกัน พอมาถึงก็เห็นชายวัยกลางคนยืนรออยู่หน้าสมาคมดังเคย
ทั้งคู่ก็ไม่รอช้า เดินไปหาชายวัยกลางคน พากันเดินเข้าไปยังที่ฝ
