ยาทะลวงปราณนั้น คือ ยาที่เพิ่มอัตราการทะลวงเเต่ละขั้นให้ดียิ่งขึ้น สำหรับคนที่ยังไม่ได้จะทะลวงขั้นจะช่วยให้การฝึกฝนได้เร็วขึ้นไม่น้อย
“พี่เจียงพี่ฉาง พวกท่านเป็นอย่างไรบ้าง” ซ่งหยวนรอยยิ้มอบอุ่น สายตาเป็นห่วงจ้องมองทั้งสอง เฉินเฟยยืนอยู่ข้างๆอย่างเงียบสงบ
“ที่จริงถึงจะดูภายนอกหนักหนา เเต่ภายในบาดเจ็บไม่มาก ไม่ทันไรก็หายเเล้ว ขอบใจพี่ซ่งที่เป็นห่วง” ฉางกวงมองไปยังซ่งหยวน น้ำเสียงเจือเเววเหนื่อยอ่อนเล็กน้อย
เจียงหวงตอบด้วยไม่กี่ประโยค “ไม่เป็นอันใดมาก” สีหน้าไร้อารมณ์
“พวกเจ้าก็อย่าหักโหมนักเลย”เฉินเฟยเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ข้าเข้าใจเเล้วพี่เฉิน ขอบคุณท่านทั้งสองที่เป็นห่วง” ฉางกวงกล่าวร่ำลากับทั้งสอง พลันเเยกย้ายไปยังสมาคมของเเต่ละคนตามปกติ
พอมาถึงหน้าสมาคมก็เห็นเเขกวัยกลางคนผู้นั้นยืนรออยู่ที่เดิม ฉางกวงเเละเจียงหวงจึงเดินตามเเขกอาวุโสดั่งเมื่อวาน เดินตามไปยังสวนขนาดย่อมหลังสมาคมพร้อมสายตาผู้คนมากมายที่รู้สึกสงสารเห็นใจ ฉางกวงกับเจียงหวงถึงสังเกตเห็นสายตานั้น ก็เเสร้งมองไม่เห็นเดินจ้ำอ้าวตามไปอย่างรวดเร็ว
