“ถ้าเจ้าอยากเข้าร่วมสำนัก ก็ต้องผ่านการทดสอบของสำนัก เจ้าก็จะได้เป็นศิษย์สายนอก”
ลุงจินพูดด้วยเสียงเรียบเฉย สีหน้าอารมณ์ดูค่อนข้างซับซ้อน จนใจ
“ท่านลุงไม่สบายใจรึ งั้นข้าไม่เข้าเเล้ว ท่านลุงสำคัญที่สุด ”
ฉางกวงน้ำเสียงหนักเเน่น เเต่เเววตาก็เสียดายอย่างปิดไม่มิด
“ทำอย่างไรได้เล่า ถ้าท่านลุงข้าไม่เห็นด้วย ข้าคิดว่าลุงหวังดีกับข้า คงมีเรื่องบางอย่าง”
“เจ้าสามารถเข้าได้ เเต่ห้ามเอ่ยนามข้าออกไปเด็ดขาด ! เจ้าต้องสาบานกับข้า ”
“ได้ขอรับท่านลุงจิน ข้าขอสาบาน”
ฉางกวงพูดด้วยน้ำเสียงดังอย่างมั่นใจ พลางตบอกตัวเอง
“ดี ! ข้าเชื่อใจเจ้า งั้นเจ้าก็รีบออกเดินทางเถอะ เดี๋ยวฟ้าจะมืดค่ำเอา ”
ลุงจินพูดพลางเตรียมของมากมายอย่างรวดเร็ว
“งั้นข้าไปก่อนนะท่านลุง ท่านดูเเลสุขภาพตัวเองด้วย ”
ฉางกวงถือกระเป๋าที่ลุงจินเตรียมไว้ กระเป๋าใบใหญ่ที่ดูเต็มไปด้วยของต่างๆมากมาย
เดินออกจากกระท่อมมาตามทางเส้นใหญ่ ลุงจิน ลุงฉีเเละเพื่อนบ้านก็เดินตามกันมาติดๆ
มายืนอยู่ที่หน้าหมู่บ้าน พลันโบกไม้โบกมือ อวยพรขอให้ฉางกวงเดินทางปลอดภัย ประสบผลสำเร็จกลับมา
