“เจ้าก็ดูเเลตัวเองดีๆนะ ถ้าเหนื่อยก็กลับมาหาข้า
ข้าเเละคนในหมู่บ้านเเห่งนี้ ต้อนรับเจ้าเสมอ ”
ลุงจินน้ำเสียงหนักเเน่น เเต่มีเเววสั่นเครือ สีหน้าดูจนใจ
ฉางกวงโบกมือให้ลุงจิน ลุงฉี เพื่อนบ้านพลันพยักหน้า ยิ้มตอบมา ฉางกวงเห็นจึงยิ้มตอบเช่นกัน นึกถึงว่าตนเองเคยอยู่ที่นี่เเต่เดี๋ยวตนเองก็จะไม่อยู่เเล้ว รู้สึกใจโหวงๆ…จึงรีบสลัดความคิดที่อยู่ในใจ ออกเดินทางอย่างรวดเร็วก่อนฟ้ามืด