คาดว่าพวกเขาคงไม่มีเวลาไปจับตามองพวกท่านอาจารย์แล้วเพคะ”
เหตุเพราะแผนสับขาหลอกของหลงเทียนอวี้ พวกคนสะกดรอบเริ่มอ่อนล้าเต็มทีแล้ว เช่นนั้นจะยังมีแรงสะกดรอยตามพวกท่านอาจารย์ได้อย่างไร
ยิ่งไปกว่านั้นพวกป๋ายซ่าวยังแต่งองค์ทรงเครื่องให้ท่านอาจารย์ใหม่อีกครั้ง
ไม่มีทางที่ใครจะรู้เลยว่าปรมาจารย์แพทย์พิษที่หายตัวไปสิบกว่าปีจะซ่อนตัวอยู่ในรถม้าคันเล็กคันหนึ่งเพื่อเดินทางไปยังหยุนโจว
ทว่าหลินเมิ้งหยายังมีการเตรียมการเอาไว้อีก
ไม่รู้ว่าคนของฮองเฮาจะรับมือไหวหรือไม่
การได้กลั่นแกล้งพวกคนสะกดรอยตามของหลินเมิ้งหยาและหลงเทียนอวี้กลายเป็นเรื่องสนุกระหว่างเดินทางไปเสียแล้ว
พลบค่ำ ขบวนเดินทางเข้าพักที่โรงเตี๊ยมข้างทาง
ท่ามกลางความมืด แสงจากโคมไฟหน้าประตูโรงเตี๊ยมส่องสว่างอย่างชัดเจน
โรงเตี๊ยมแห่งนี้ไม่ได้หรูหรา โชคดีที่หลงเทียนอวี้เตรียมการเอาไว้แล้ว หลังจากกินอาหารเสร็จหลินเมิ้งหยาจึงกลับห้องไปพักผ่อน
ส่วนหลงเทียนอวี้ออกไปสั่งงานกับลูกน้อง
ภายในห้องจึงเหลือเพียงหลินเมิ้งหยาที่กำลังนั่งจิบชาอยู่บนเก้าอี้
ชามิใช่ชาดี ดูเหมือนจะเป็นชามะลิที่ถูกที่สุด
ถ้วยชาเนื้อหยาบแตกต่างจากถ้วยชาในจวนอ๋องอย่างสิ้นเชิง ทว
