เขาจึงไม่เคยนึกเสียดายทีหลัง ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเสนอราคาสูงมากเพียงไหน แต่เขาจะขายให้เฉพาะลูกค้าที่รับปากเอาไว้เท่านั้น ดังนั้นจึงไม่มีใครซื้อฟืนของเขาได้ อีกทั้งยังไม่มีใครโกรธเกลียดเขา”
หยุนจู๋ฟังคำพูดของนางด้วยอาการมึนงง แต่เพราะนางเป็นคนฉลาด ดังนั้นจึงเข้าใจความหมายในที่สุด
“อันที่จริงการค้าขายนั้นง่ายมาก ขอเพียงมีคนซื้อ พวกเราก็พร้อมที่จะขาย แต่ตลาดของผู้ซื้อเช่นนี้ส่งผลกระทบต่อเรามาก ทว่าเจ้าลองดูเขาเถิดว่าเขาขายอะไร ขายอย่างไร ทุกอย่างเขาเป็นผู้กำหนด ตอนนี้ลูกค้าถูกเขาจูงจมูกเอาไว้ ไม่ว่าคนประเภทนี้จะทำการค้าอะไร รับรองจะต้องมีแต่กำไรมิขาดทุน”
พูดไปพูดมา หยุนจู๋เริ่มเข้าใจความคิดของหลินเมิ้งหยาแล้ว
เพียงแค่ฟืนกระสอบหนึ่งแต่กลับถูกกล่าวขานมากมาย เกรงว่าชายผู้นี้จะมิใช่คนธรรมดา
“สิ่งที่สำคัญที่สุดคือชายคนนี้มีหัวทางการค้า แต่เพราะเหตุใดเขาจึงมิยอมออกไปจากหมู่บ้านเล็กๆ แห่งนั้น เจ้าเคยคิดเรื่องนี้หรือไม่ ?”
หลินเมิ้งหยาหยักยิ้มแล้ววางข้อมูลลง ตอนนี้นางเลือกสุดยอดพ่อค้าได้แล้ว
หยุนจู๋เองก็เข้าใจแล้ว หลินเมิ้งหยาเลือกคนมีพรสวรรค์จากปัจจัยต่างๆ
นางหันไปมองหลินเมิ้งหยาโดยพูดอะไรไม่ออก ที่แท
