จากนั้นจึงนำไปขายในตลาด
แต่น่าแปลกที่ฟืนที่เขานำไปขายล้วนเป็นของดี ดังนั้นทุกครั้งที่เขานำมาขายจึงมีคนรุมซื้อเป็นจำนวนมาก
แต่ฟืนที่เขาตัดล้วนมีจำนวนเท่าเดิม ไม่มากขึ้นหรือน้อยลง
ทั้งที่เป็นเพียงฟืนเท่านั้น แต่กลับมีคนมาเสนอราคามากมาย
แต่ราวกับเขาเป็นคนโง่เขลา ไม่ว่าคนอื่นจะพยายามเสนอราคาให้เช่นไร แต่เขาจะขายให้เพียงร้านที่เขาตกลงเอาไว้เท่านั้น
ดังนั้นชื่อเสียงของคนผู้มีจึงโด่งดัง เขาสามารถซื้อที่ดินของตนเองได้จากการขายฟืนเท่านั้น
หลินเมิ้งหยาอ่านข้อมูลจบจึงเก็บข้อมูลของชายตัดฟืนคนนั้นเอาไว้ หยุนจู๋มองหลินเมิ้งหยาอย่างไม่เข้าใจ
นิ้วมือชี้ลงบนกระดาษ หลินเมิ้งหยาเริ่มอธิบาย
“ชายคนนี้ยอดเยี่ยมยิ่งนัก ประการแรกเขามิใช่คนที่มีความคิดเหมือนคนทั่วไป เขาเพียงต้องการเก็บฟืนโดยใช้เวลาตามที่ตนเองกำหนด สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าเขารู้จักสินค้าของตนเองเป็นอย่างดี ประการที่สองคนอื่นขายฟืนในราคาท้องตลาด แต่ฟืนของเขากลับขายให้กับครอบครัวมั่งคั่งเท่านั้น สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าเขามองความคิดความอ่านของลูกค้าได้อย่างกระจ่างชัดเจน ประการที่สามสายตาของเขารู้ดีว่าควรกอบโกยผลประโยชน์ในระยะยาวได้อย่างไร ดังนั้น
