มีเพียงให้เขาอยู่ข้างกายหลินเมิ้งหยาเท่านั้น หลงเทียนอวี้จึงจะวางใจ
ยิ่งไปกว่านั้นข้างกายนางยังมีคนมากความสามารถมากมาย หน้าที่การสั่งสอนอิงฮวาเองก็ต้องทำให้เหมาะสม
“อีกเดี๋ยวเสด็จพ่อจะมาถามเจ้าเรื่องโรคระบาด เจ้าพูดตามความจริงก็พอ”
หลงเทียนอวี้กำชับหลินเมิ้งหยาอีกสองสามคำ แต่เขารู้ว่าเสด็จพ่อชื่นชมหลินเมิ้งหยาเป็นอย่างยิ่ง
คาดว่าพระองค์จะต้องไม่ทำให้นางลำบากใจอย่างแน่นอน
“ฮ่องเต้เสด็จ…”
ภายนอกห้องรับรอง เสียงร้องประกาศของขันทีดังขึ้น หลินเมิ้งหยาและหลงเทียนอวี้สบตากัน ก่อนจะลุกขึ้นยืนเพื่อรอรับเสด็จ
ฮ่องเต้แห่งต้าจิ้นในชุดเชื้อพระวงศ์เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม เมื่อเทียบกับความเคร่งขรึมในตอนเช้าแล้ว บัดนี้เขาดูอ่อนโยนขึ้นหลายส่วน
“ลุกขึ้นเถิด ล้วนเป็นครอบครัวเดียวกันทั้งนั้น อย่าได้มากพิธีเลย”
ภายในห้องรับรอง บัดนี้เหลือเพียงพวกเขาทั้งสามแล้ว ฮ่องเต้นั่งลงเบื้องบน ส่วนอีกสองคนนั่งลงเบื้องล่าง
นับเป็นครั้งแรกที่หลินเมิ้งหยาได้พินิจฮ่องเต้แห่งต้าจิ้นอย่างละเอียด
ครั้นบิดาของนางยังอยู่ที่บ้าน เขาจงรักภักดีต่อฮ่องเต้พระองค์นี้มาก
ตอนนี้แม้พระองค์จะอายุมากแล้ว แต่ถึงกระนั้นก็ยังมองออกว่าฮ่องเต้ในว
