รอด้านนอกด้วยความกระวนกระวายดีอกดีใจเป็นอย่างมากเมื่อเห็นร่างบางของนายหญิง
ทว่าครู่ต่อมานางก็เก็บรอยยิ้มลงแล้วเดินตามหลังนายหญิงของตนเองด้วยท่าทางสงบเสงี่ยม
ดูเหมือนวังหลวงแห่งนี้จะเปลี่ยนไปไม่เหมือนก่อน
อันที่จริงนางเองก็มิอาจบอกได้ว่าสิ่งใดที่เปลี่ยนไป แต่นางมักรู้สึกเสมอว่าบรรยากาศในวังหลวงอึมครึมกว่าก่อนมาก
ยิ่งไปกว่านั้นทั้งขันทีที่คอยจับตามองนาง รวมถึงนางกำนัลทั้งหลายล้วนมีท่าทีเป็นศัตรูด้วยกันทั้งสิ้น
แม้แต่องครักษ์รักษาการณ์ยังเหลือบมองพวกเขาอยู่หลายหน
นางรู้สึกว่าตนเองเหมือนนกในกรงทองที่ถูกจับตามองจากทุกทิศทาง
เมื่อใกล้จะได้ออกจากวังแล้ว นางจึงมิต่างจากนกที่กำลังจะโบยบิน
เกี้ยวถูกแบกมาจนถึงจวนอวี้อย่างปลอดภัย
ก่อนออกจากวัง หลงเทียนอวี้ส่งคนไปแจ้งพระสนมเสียนเฟยแล้ว
นางกำนัลแอบมาส่งข่าวว่าพระสนมเสียนเฟยจะสั่งให้คนพาองค์ชายสิบมาส่งตอนช่วงกลางดึก
หลงเทียนอวี้ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มาก ดังนั้นหลินเมิ้งหยาจำต้องคิดให้รอบคอบ
คิดไม่ถึงเลยว่าสถานการณ์ในวังหลวงจะดุเดือดเช่นนี้ ดูเหมือนฮองเฮาและไท่จื่อจะกลายเป็นสุนัขจนตรอกแล้วจริงๆ
