คำสั่งให้พระสนมเต๋อเฟยอยู่แต่ในตำหนัก ห้ามมิให้ออกมา”
ป๋ายจื่อเอ่ยตอบหลินเมิ้งหยา ดวงตาเปล่งประกายเปี่ยมไปด้วยความปีติบนความทุกข์ของผู้อื่น
หลินเมิ้งหยาไตร่ตรองก่อนจะเข้าใจ ฮ่องเต้เป็นใครกันเล่า ครั้นยังไม่ฟื้นคืนสติ พระองค์สามารถทำให้ไท่จื่อและฮองเฮาล้วนไม่อาจขว้างหนูเพราะกลัวจะกระทบสิ่งของได้
ยิ่งไปกว่านั้นฮ่องเต้และพระสนมเต๋อเฟยเป็นสามีภรรยากันมานานหลายปี เรื่องบางอย่างเพียงมองปราดเดียวก็ย่อมรู้ได้
บางทีการขังพระสนมเต๋อเฟยตัวปลอมเอาไว้ในตำหนักหยาเสวียนคงเพราะต้องการจับตามองกระมัง
พระสนมเต๋อเฟยตัวปลอมเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งที่มิได้สลักสำคัญของฮองเฮา
เวลานี้ความสนใจของทุกคนล้วนพุ่งตรงไปที่โรคระบาดในหยุนโจว แล้วใครจะยังสนใจเรื่องพระสนมเต๋อเฟยตัวปลอมในจวนอวี้กันเล่า ?
“คุณหนู เช่นนั้นท่านไปเยี่ยมพระสนมเต๋อเฟยหน่อยเถิด ถึงอย่างไรนางก็เป็นผอผอของท่าน หากทำเช่นนี้คงมิสมเหตุสมผลนัก”
เถียนมามาไม่รู้เรื่องกลอุบายเหล่านี้
ดังนั้นจึงมองว่าพวกนางทั้งสองมีความขัดแย้งกันเหมือนแม่สามีและลูกสะใภ้ทั่วไปเท่านั้น
นางเคยอาบน้ำร้อนมาก่อน ซ้ำยังเป็นผู้ใหญ่ฝั่งหลินเมิ้งหยา นางจึงเอ่ยโน้มน้าวสองสามคำ
“ไปเยี่ยมนางด้วยเหตุ