นูเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่แล้วจริงๆ นางก็จะสามารถวางเรื่องหนักใจทั้งหมดได้แล้ว
เมื่อได้ยินคำถามจากหลินเมิ้งหยา แม่นมเถียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยตอบ
“ได้ยินมาว่าทารกในครรภ์ของฮูหยินท่านนั้นอยู่ผิดที่ ดังนั้นจึงไม่อาจคลอดเด็กออกมาได้ ฮูหยินเล่าว่าร่างกายของผู้เป็นแม่ไร้เรี่ยวแรง ต่อมาฮูหยินปรุงยาชนิดหนึ่งให้แก่ฮูหยินท่านนั้น นางจึงกลับมามีแรงดั่งเก่าแล้วคลอดลูกออกมาได้ ครั้นตอนฮูหยินคลอด นางเองก็ดื่มยาชนิดนี้ต่อมาฮูหยินตกเลือด พวกหมอทั้งหลายต่างรับมือไม่ทัน ดังนั้นหลังจากคลอดนายหญิงได้ราวสามวัน ฮูหยินก็จากไปเจ้าค่ะ”
เถียนมามาเล่าเรื่องทั้งหมด ทว่าหลินเมิ้งหยากลับรู้สึกสงสัย
การคลอดลูกของสตรีมิได้ง่ายดายเลย ทว่าสำหรับสตรีท้องแก่ใกล้คลอด สิ่งเหล่านี้ล้วนยากเกินกวาจะรับมือ ประตูผีได้อยู่ตรงหน้าแล้ว
ร่างกายของมนุษย์ไม่เหมือนกัน บางทีนางอาจคิดมากไปเอง
นวดขมับ นับตั้งแต่กลับจากเมืองหลินเทียน ความสงสัยในใจยิ่งเพิ่มมากขึ้น
มุมปากหยักยิ้มน้อยๆ ดูเหมือนภายภาคหน้าไม่ว่านางจะเจอกับผู้ใดก็คงหวาดระแวงไปเสียหมด
“อีกไม่กี่วันก็ถึงวันครบรอบของท่านแม่แล้ว ข้าอยากไปไหว้ท่านสักหน่อย ข้ารบกวนเถียนมามาเตรียมขอ
