สียใจมาก่อนที่ให้กำเนิดท่าน ขอเพียงท่านมีชีวิตอยู่อย่างปลอดภัย นางยอมแลกทุกอย่าง”
หลินเมิ้งหยารู้สึกพูดไม่ออก
ท่านแม่เป็นคนมีเมตตา เกรงว่าหลินเมิ้งหยาคงไม่มีวันเทียบนางได้ ทว่านางรู้อะไรบางอย่าง
ตอนนั้นท่านแม่คงยอมสละชีวิตเพื่อช่วยเด็กคนนี้เอาไว้
บางทีการที่นางได้ข้ามภพมาอยู่ที่นี่อาจเพราะสวรรค์เบื้องบนไม่อาจทนดูชีวิตน้อยๆ ที่ถูกหญิงสาวคนหนึ่งแลกกับชีวิตตนต้องจบลง
นางไม่รู้สึกเจ็บปวด เหตุเพราะทุกสิ่งทุกอย่างของมารดายังคงอยู่ข้างกายนางเสมอ
แม้ว่าท่านแม่จะจากไปแล้ว แต่นางก็ได้วางแผนชีวิตให้กับลูกของตนเองแล้ว
เก็บความรู้สึกท่วมท้นที่ทะลักที่ออกมาจากหัวใจ หลินเมิ้งหยาเพิ่งสะกิดใจถึงรายละเอียดบางอย่างในคำพูดของเถียนมามาได้
“เถียนมามา ท่านบอกว่าท่านแม่เคยช่วยคนท้องคลอดยากจนเกือบตายเอาไว้ใช่หรือไม่ ? ท่านแม่เคยบอกท่านหรือไม่ว่านางช่วยฮูหยินท่านนั้นเช่นไร ? อีกอย่างทุกคนล้วนเล่าว่าท่านแม่ตายไปเพราะให้กำเนิดข้า เช่นนั้นท่านยังจำเรื่องเหล่านี้ได้หรือไม่ ?”
ดวงตาหลินเมิ้งหยาเปล่งประกาย เถียนมามาจึงรู้สึกเบาใจขึ้นหลายส่วน
เหตุที่นางไม่เคยเล่าเรื่องในอดีตก็เพราะกลัวจะทำให้คุณหนูต้องเจ็บปวด
หากคุณห
