ากฝังเขาไว้กับนาง
เด็กคนนี้มีพรสวรรค์ยิ่งนัก หากตกอยู่ในมือของกลุ่มจู๋หลง เกรงว่าอีกสิบปีข้างหน้า เขาคงกลายเป็นยอดนักฆ่าแห่งยุทธภพ
“นายของเจ้าตายไปแล้ว แม้จะสู้ต่อไปก็ไม่อาจช่วยชีวิตเขากลับคืนมาได้”
จูเหยียนเดินไปเหยียบศีรษะของป๋ายหลง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงยโสโอหัง
บางทีอาจเพราะความผูกพันต่อผู้เป็นนาย หรือบางทีอาจเพราะใช้เวลารับมือกับกลไกมากจนเกินไป เรี่ยวแรงของหยิ่งหนีจึงอ่อนลงมาก
พละกำลังในการต่อสู้ลดลงช้าๆ จนเผยจุดอ่อน เขาไม่ได้รับมือยากเหมือนเมื่อครู่แล้ว
เย่และหลิวซวนร่วมมือกันต่อสู้กับเขาอีกสิบกระบวนท่า ไม่นานอาวุธของทั้งสองก็ทะลุร่างของหยิ่งหนี
เนื้อหนังบนร่างที่ถูกแส้ฟาดฉีกขาด ยิ่งไปกว่านั้นโลหิตสีแดงยังพวยพุ่งเพราะคมดาบของเย่
ร่างของหยิ่งหนีโซเซไปมา สุดท้ายจึงหล่นลงไปในสระน้ำ
โลหิตสีแดงสดเจิ่งนอง หลินเมิ้งหยาคือผู้ชนะในการต่อสู้คราวนี้
“เอาตัวเขากลับไป จั่วชิวอวี้ เจ้าต้องดูอาการเขาด้วยตนเอง”
แม้ทั้งสองฝ่ายจะร่วมมือกัน แต่เห็นได้ชัดว่าผู้นำทัพคือหลงเทียนอวี้
สั่งให้คนจับตัวหยิ่งหนีและป๋ายหลงไป หลงเทียนอวี้ต้องการให้จั่วชิวอวี้เป็นผู้รักษาอาการบาดเจ็บของป๋ายหลงด้วยตนเอง
ที่
