ิงสาวเหล่านั้นจะต้องทำให้พวกลุ่มหลงในราคะมัวเมาหลงใหลเป็นแน่
ทว่าสถานที่ดั่งเช่นคฤหาสน์หลังนี้จะมีแต่เพียงในเมืองหลวงเก่าอย่างนั้นหรือ ?
หัวใจสั่นสะท้าน ยิ่งเข้าใกล้กลุ่มคนลึกลับเหล่านี้มากขึ้นเท่าไร นางก็ยิ่งสัมผัสได้ถึงความอันตรายอันใหญ่หลวง
หากนางประมาทเพียงครั้งเดียว ก็มิต่างอันใดจากการกะเทาะหินด้วยไข่
หงอวี้นำทางไปยังเรือนเล็กหลังหนึ่งด้วยเส้นทางที่คุ้นเคย
ยังคงไร้คนเฝ้ายามดั่งเดิม เพียงทั้งสามเดินเข้าไปก็ได้เห็นศีรษะเล็กๆ ของหญิงสาวหลายคนภายในห้องที่จัดแจงอย่างเป็นระเบียบ
“กูกู ท่านมาแล้วหรือ”
จนกระทั่งได้เห็นใบหน้าที่พวกนางคุ้นเคยของหงอวี้ หญิงสาวเหล่านั้นรีบวิ่งออกมาเหมือนกระต่ายน้อย
พวกนางเข้ามาล้อมพวกหลินเมิ้งหยาเอาไว้
“ใช่ พวกเจ้ากินข้าวหรือยัง ? มีใครรังแกพวกเจ้าหรือไม่ ?”
เหตุเพราะซู่เหมย ดังนั้นหงอวี้จึงได้ดูแลหญิงสาวที่อยู่ในระดับต่ำที่สุด
แต่ถึงกระนั้นซู่เหมยก็กล้าทำเพียงข่มเหงเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น
เด็กสาวเหล่านี้อายุมากสุดราวสิบสี่ปี น้อยสุดเห็นจะเพียงเจ็ดปีเท่านั้น
ทว่าพวกนางล้วนต้องออกจากบ้านมาตั้งแต่เด็ก ความอบอุ่นถูกทำลายจนหมดสิ้น ทุกวันนี้ล้วนขายชีวิตของตนเองเพื่อความอยู่ร
