มยล้วนแหลกละเอียดหมดแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้นเลือดที่ไหลออกมายังมีอวัยวะที่แหลกเหลวปะปนออกมา
เมื่อฤทธิ์ของยาหมดไป ซู่เหมยก็จะตายตามเช่นเดียวกัน
“เจ้าค่ะ แต่ก่อนข้าเคยเห็นพวกแม่เล้าใช้วิธีการลงโทษเช่นนี้กับพวกนางโลมที่ไม่ยอมเชื่อฟัง ข้าไม่เคยคิดโทษจวิ้นจู่เลยแม้แต่น้อย วันนี้ข้ากลายเป็นคนไร้ญาติขาดมิตรแล้ว หากจวิ้น จู่ไม่รังเกียจ ข้าขอติดตามรับใช้ท่านไปชั่วชีวิต”
หงอวี้มีท่าทางมุ่งมั่น ความเจ็บปวดทั้งหมดล้วนถูกเก็บซ่อนเอาไว้ในส่วนลึกใจ
นางผ่านอะไรมาอย่างมากมาย เห็นมาก็ไม่น้อย ดังนั้นนางย่อมรู้ดีว่าใครคือศัตรูที่แท้จริง
“รอพวกเราหนีรอดไปได้ก่อนแล้วค่อยว่ากันเถิด ข้ารู้สึกว่าเขาไม่มีทางปล่อยพวกเราออกไปง่ายๆ”
หลินเมิ้งหยานั่งบนเก้าอี้ หัวคิ้วขมวดมุ่น
จูหยุนเคยเอ่ยว่าเขาจะยอมปล่อยนางไปเพราะเห็นแก่สหายเก่า
แม้คราวนี้จะกำหนดว่าต้องอยู่ที่นี่ราวสามวัน แต่ใครจะรู้เล่าว่าภายในสามวันนี้จะเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง
หลงเทียนอวี้และจั่วชิวอวี้จะต้องรู้ว่านางถูกขังอย่างแน่นอน
ตอนนี้นางไม่กังวลเลยว่าจูหยุนจะทำร้ายตนเอง กลับกัน นางเกรงว่าเขาจะใช้นางเป็นเครื่องต่อรองข่มขู่พวกหลงเทียนอวี้
อันที่จริงนางหวังว่าพวกหล
