ของสิ่งนี้นอกจากพวกเราแล้ว ที่อื่นก็มิอาจพบเห็นได้ขอรับ”
เห็ดหลินจือร้อยปี? หลินเมิ้งหยาประหลาดใจยิ่งนัก เห็ดหลินจือร้อยปีพบเห็นได้ยากยิ่ง
แม้จะมีอยู่จริง แต่ร้านเล็กๆ แห่งนี้จะมีอยู่หรือ?
แต่คิดไม่ถึงเลยว่าลูกจ้างคนนั้นจะเดินไปที่ตู้แล้วหยิบหีบใบหนึ่งขึ้นมาด้วยความระมัดระวัง
ดูจากท่าทางการถือแล้ว น้ำหนักมิเบาเลย
มองเขาวางหีบลงบนโต๊ะแล้วค่อยๆ เปิดออกด้วยความระมัดระวัง
ครู่ต่อมากลิ่นหอมสะอาดพลันลอยฟุ้งออกจากหีบ
“คุณหนูทั้งสอง เชิญดูนี่เถิดขอรับ ไม่รู้ว่าจะถูกใจทั้งสองหรือไม่?”
ลูกจ้างหยักยิ้มภาคภูมิใจ อาซิ่วรู้สึกประหลาดใจอยู่หลายส่วน
เห็นหลินจืออันนี้ใหญ่กว่าใบหน้าของนางเสียอีก นางเพิ่งจะเคยพบเห็นเป็นครั้งแรก!
“มีเห็ดหลินจือร้อยปีจริงด้วย! ท่านพี่รีบมาดูเร็วเข้า ยอดเยี่ยมยิ่งนัก!”
อาซิ่วส่งเสียงเรียกอย่างตื่นเต้น ดวงตากลมโตเปล่งประกายระยิบระยับ
ผิดกับหลินเมิ้งหยาที่หลังจากปรายตามองหนหนึ่งแล้ว นางก็มิได้สนใจอีก
“เจ้าบอกว่านี่คือเห็ดหลินจือร้อยปีของร้านเจ้า?”
ลูกจ้างคิดไม่ถึงเลยว่าคุณหนูท่านนี้จะมีสายตาแหลมคมยิ่งนัก ทุกครั้งที่เขานำของสิ่งนี้ออกมา พวกลูกค้าต่างพากันตกตะลึงอึ้งงัน ทว่าคุณหนู
