ะสามารถทำให้แมลงพิษตื่นตัวได้ หากเป็นเลือดที่มีปริมาณเพียงน้อยนิดคงมิอาจส่งผลต่อแมลงพิษ ได้ อาซิ่ว เจ้าได้กลิ่นเลือดจากร่างของนางหรือไม่?”
อาซิ่วครุ่นคิด ก่อนจะส่ายหน้า
นางเองก็มีประสาทสัมผัสการดมกลิ่นค่อนข้างดี แม้จะไม่ดีเท่าหลินเมิ้งหยา แต่ถึงกระนั้นก็ย่อมดีกว่าคนธรรมดาทั่วไปมาก
หากเลือดส่งกลิ่นคาวออกมาแล้วล่ะก็ เช่นนั้นก็ไม่มีทางเล็ดรอดจากจมูกของนางไปได้
ดูเหมือนข้อสันนิษฐานนี้จะตกไปเสียแล้ว
ทั้งสี่กลับมาไตร่ตรองดูอีกหน หลินเมิ้งหยาหันหน้าไปทางหน้าต่าง ก่อนจะเหลือบเห็นกระจกทองแดงโดยไม่ได้ตั้งใจ
อยู่ๆ ดวงตาก็เปล่งประกาย
“อาซิ่ว ครั้นเจ้าเห็นซู่เหมยในเวลานั้น ผิวของนางขาวซีดราวหิมะ ทว่าสายตาท่าทางอิดโรยใช่หรือไม่?”
เมื่ออยู่ๆ ก็ถูกถามเช่นนี้ อาซิ่วหวนคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ
“ใช่แล้วเจ้าค่ะ เป็นเช่นนั้นจริง! ข้ายังจำได้ว่าวันนั้นนางสวมใส่ชุดสีแดงดั่งโลหิต ยิ่งไปกว่านั้นใบหน้าของนางยังขาวซีดไม่เหมือนคนธรรมดาทั่วไป!”
บางทีอาจเป็นไปตามที่นางคิดแล้ว
“เปี่ยวเม่ย เจ้าคิดอะไรออกอย่างนั้นหรือ?”
เมื่อเห็นสีหน้าเคร่งขรึมของหลินเมิ้งหยา จั่วชิวอวี้เอ่ยถามออกมาอย่างอดมิได้
ทว่าสีหน