ใดก็ล้วนหงุดหงิดทั้งสิ้น
ผิดกับหลินเมิ้งหยาที่ยืนอึ้งงันพูดอะไรไม่ออก คำเตือนของชิงหูและคำบอกเล่าของหลงเทียนอวี้เปรียบดั่งเส้นใยที่ทำให้นางนำเศษชิ้นส่วนแหลกละเอียดมาปะติดปะต่อกันได้
ชิงหูเคยเล่าว่ากลุ่มคนลึกลับเลือดเย็นเหล่านี้มีตัวตนตั้งแต่เขายังเป็นเด็ก
หากลองคำนวณอายุของชิงหูดูให้ดี คนเหล่านี้น่าจะมีตัวตนตั้งแต่สมัยรุ่นปู่ของนางแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขายังพยายามอย่างยิ่งยวดเพื่อที่จะแย่งชิงตำราชิงเจิงผู่ในมือของนาง
เช่นนั้นนางสามารถคิดได้หรือไม่ว่าเหตุที่มารดาของนางหนีไปในตอนนั้นมิใช่เพราะการตัดสินใจกะทันหัน?
หรือเหตุที่ผู้อาวุโสสูงสุดยอมตายอยู่ที่นั่นก็เพราะต้องการปกป้องท่านแม่
นั่นหมายความว่าเหตุที่ท่านแม่ยอมละทิ้งครอบครัวและวงศ์ตระกูลก็เพราะต้องการหลบเลี่ยงภัยอันตราย
ถ้าหากนางขอเดามากกว่านี้อีกสักหน่อย บางทีเหตุการณ์ลอบทำร้ายเฉินเปี่ยวเกอในคราวนั้นอาจเกิดจากคนพวกนี้ด้วยหรือใช่หรือไม่?
เช่นนั้นตกลงแล้วตำราชิงเจิงผู่ในมือของนางคืออะไรกันแน่
เหล่าผู้คนที่แม้แต่ฮ่องเต้ยังเกรงกลัวให้คุณค่ากับมันถึงเพียงนี้ ต่อให้นางเป็นคนโง่เขลาก็ยังมองออกว่าตำราเล่มนี้จะต้องมีเงื่อนงำบางอย่าง
ตอนนี้ป
