องเขาอีกหนแล้ว
แม้ของสิ่งนั้นจะทำให้ความสามารถและจิตใจของผู้ใช้งานสูงขึ้น แต่สิ่งที่ต้องแลกมาคือความตายที่ใกล้เข้ามาเร็วขึ้นเช่นเดียวกัน
ไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง ชิงหูที่หักหลังคนผู้นั้นมาหนหนึ่งแล้ว เมื่อกลับไปในขุมนรกแห่งนั้นอีกครั้ง เขาจะต้องทุกข์ทรมานอย่างยิ่งเป็นแน่
แต่เจ้าบ้านั่นกลับไม่ยอมปริปากบอกนางราวกับว่าเขาขังปากเอาไว้ในตู้นิรภัย
การมาของเขาในคราวนี้คงมิใช่เพียงเพื่อมาเตือนนางเท่านั้น
“ใครมาหรือ?”
เสียงของหลงเทียนอวี้ดังขึ้นที่ด้านนอก หลินเมิ้งหยาหมุนตัวกลับไปพร้อมทั้งชูดอกเสาเย่าขึ้น
“ชิงหูเพคะ เมื่อครู่เขามาหาหม่อมฉัน”
หลงเทียนอวี้ผงกศีรษะลง มิได้รู้สึกตกใจในการมาของชิงหู
“ตอนนี้เขากำลังเผชิญหน้ากับอันตราย เจ้าบอกให้เขาระวังตัวด้วย พวกคนที่อยู่เบื้องหลังเขามิใช่คนที่จะสามารถรับมือด้วยได้ง่ายๆ”
ไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง หลงเทียนอวี้จึงเอ่ยเสียงขรึม
หลินเมิ้งหยามองเขา กลีบปากอ้าออกด้วยความประหลาดใจ
“ขนาดหม่อมฉันยังไม่รู้เลยว่าคนที่อยู่เบื้องหลังเขาเป็นใคร หลงเทียนอวี้ ตกลงพระองค์ปกปิดหม่อมฉันกี่เรื่องกันแน่?”
ถอนหายใจ หลงเทียนอวี้มองดวงตาเปล่งประกายงดงามคู่นั้นด้วยสายตารู้สึกผิด
“ข้าเอ
