กระนั้นก็มีสถานที่รักษาตัวแล้ว ทว่าคิดไม่ถึงเลยว่าจะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น”
หลังจากเล่าจบ ไม่เพียงจั่วชิวอวี้ แม้แต่หลงเทียนอวี้และหลินเมิ้งหยาเองก็ตกอยู่ในอาการเงียบงัน
การแก่งแย่งอำนาจในวังหลวง ไม่เพียงจั่วชิวอวี้เท่านั้น แม้แต่หลงเทียนอวี้เองก็เคยเผชิญกับมันเช่นเดียวกัน
ท่านอาจารย์หยวนมิใช่คนแรกหรือคนสุดท้ายที่ต้องสละชีวิต
ครู่ต่อมา จั่วชิวอวี้ถอนหายใจเบาๆ
เรื่องนี้เก็บซ่อนอยู่ในหัวใจของเขามาเนิ่นนาน วันนี้เขาค้นพบโครงกระดูกของท่านอาจารย์แล้ว แม้จะเสียใจแต่อย่างน้อยก็ได้พบบทสรุปของเรื่องนี้
ทว่าจิตใจของเขาเจ็บปวดจนยากจะยอมรับได้
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ อวี้เปี่ยวเกอ เจ้าจะต้องพยายามคว้าตำแหน่งผู้อาวุโสสูงสุดมาให้ได้ ท่านอาจารย์หยวนเป็นคนมีคุณธรรม หากเจ้าได้สืบทอดหอป๋ายเฉา เช่นนั้นจะไม่เพียงทำให้การเสีย ยสละชีวิตของท่านอาจารย์หยวนไม่สูญเปล่า แต่เจ้ายังสามารถสืบทอดเจตนารมณ์ของเขาได้อีกด้วย หากผู้อื่นได้ตำแหน่งนี้ไป เกรงว่าพวกเขาคงสาดสีสาดโคลนใส่ท่านอาจารย์หยวนอย่างมิหยุดยั้ ง”
คำพูดของหลินเมิ้งหยารู้สึกสับสนอยู่หลายส่วน
“เจ้าอย่าลืม จะต้องมีการยืนยันการเสียชีวิตของผู้อาวุโสสูงสุดก่อนจึงจะสามาร
