ถมีคนขึ้นครองตำแหน่งนี้ได้ มิเช่นนั้นต่อให้มีผู้ชนะ แต่ก็ไม่สามารถรับตำแหน่งนี้ได้ พวกเจ้าเองก็เห็ นแล้วว่าพวกเขาไม่รู้เรื่องการตายของผู้อาวุโสสูงสุดในห้องศิลา หากหนึ่งในพวกเขาได้รับชัยชนะ เช่นนั้นเจ้าคิดว่าพวกเขาจะทำอย่างไรเล่า?”
คำพูดของหลินเมิ้งหยาทำให้พวกเขาตื่นจากภวังค์
ความโกรธทำให้จั่วชิวอวี้คิดอยากแก้แค้นแทนท่านอาจารย์หยวน
แต่เขาลืมไปว่าท่านอาจารย์หยวนเสียชีวิตไปแล้ว ซ้ำยังสิ้นชีพอยู่กับผู้อาวุโสสูงสุดด้วย
ดังนั้นท่านอาจารย์ย่อมเป็นคนที่พวกเขาพร้อมจะป้ายความผิดให้
“เจ้าหมายความว่าพวกเขาจะป้ายความผิดทั้งหมดให้กับท่านอาจารย์!”
หลินเมิ้งหยาผงกศีรษะลง แม้ประตูหินจะมิอาจเปิดได้ง่ายๆ แต่นั่นมิได้หมายความว่าพวกเขาจะหาทางอื่นไม่เจอ
เพียงแต่พวกเขาคงต้องทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่สักหน่อย
ดังนั้นจึงมีเพียงการสืบทอดตำแหน่งผู้อาวุโสสูงสุดเท่านั้นจึงจะสามารถเปิดห้องหินได้อย่างอิสระ
เมื่อถึงเวลานั้นสิทธิ์ในการพูดทั้งหมดย่อมเป็นของพวกเขาแล้ว
“น่ารังเกียจนัก!”
คิดไม่ถึงเลยว่าท่านอาจารย์ที่ระมัดระวังตัวเองมาโดยตลอดจะต้องสละชีวิตเพื่อช่วยพวกเขา ซ้ำยังต้องแบกรับชื่อเสียงอัปยศนั้นไว้อีกด้วย
คนพวกนั้นสมควรตาย!
