ความเจ็บปวดอีก ดังนั้นเขาจึงคิดจะแอบทำลายยานี้
แต่หลินเมิ้งหยาซ่อนมันเอาไว้ก่อนแล้ว
เพียงหลงเทียนอวี้ออกแรงเล็กน้อย เขาก็แทบควบคุมตัวเองไม่อยู่ แม้อาการของเขาเหมือนจะดีขึ้น แต่อันที่จริงเขามิต่างอันใดจากโคมไฟกระดาษ
นางไม่ลังเลเลยที่จะกินมันเข้าไป ก่อนจะซ่อนยาขวดนี้ไว้ใต้หมอน
ครู่ต่อมา ความเจ็บปวดที่แขนขวาเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง
พรวด
หลินเมิ้งหยาไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดปากจึงพ่นเลือดสีแดงสดออกมา
จากนั้นร่างบางจึงล้มลงพื้น ดวงตาทั้งสองข้างปิดสนิท สติดับวูบ
