ทุกคนล้วนเอ่ยว่าฮ่องเต้เปรียบดั่งทวยเทพ ไม่ว่าใครก็ล้วนอยากได้ตำแหน่งนี้มาครอบครอง แต่คิดไม่ถึงเลยว่าหลินเมิ้งหยาจะกล่าวอย่างตรงไปตรงมาเช่นนี้
เพราะเหตุนี้นางจึงพยายามสร้างกำลังใจให้เขาชิงตำแหน่งฮ่องเต้มาให้จงได้
ที่แท้นางก็มองสิ่งเหล่านี้ออกอย่างถ่องแท้แล้ว
หรือเหตุที่สกุลหลินเลือกที่จะเป็นกลางมาโดยตลอดก็เพราะมองเห็นทุกสรรพสิ่งอย่างกระจ่างแจ้งแล้ว
หลงเทียนอวี้อดที่จะชื่นชมการมองการณ์ไกลของสกุลหลินไม่ได้
แต่เขาไม่รู้เลยว่าแท้จริงแล้วนางได้เรียนรู้สิ่งเหล่านี้มาจากโลกในยุคปัจจุบัน
หลายพันปีต่อมา ความคิดของคนล้วนพัฒนาไปไกลกว่าตอนนี้มาก
“เอาล่ะ หากยังโมโหต่อไป เกรงว่าเจ้าจะไม่สบายเอาได้ วันนี้เจ้าแสดงท่าทีไร้เยื่อใยกับพวกเขาไปแล้ว คาดว่าพวกเขาคงเข็ดหลาบแล้วเช่นกัน แต่ข้าไม่รู้เลยว่าเจ้าไปฝึกฝนวิธีบันดาลโ โทสะเช่นนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่”
จั่วชิวอวี้ย่อมต้องการออกมาร่วมตอบโต้พวกเขาด้วย เหตุเพราะเขาล่วงรู้ถึงความทะเยอะทะยานของคนเหล่านั้นดี
เมื่อก่อนเขามีความคิดอยากเป็นผู้อาวุโสสูงสุดเพียงสองสามส่วน แต่ตอนนี้เพิ่มขึ้นเป็นห้าหกส่วนแล้ว
“ข้ามิได้บันดาลโทสะเสียหน่อย แต่….ช่างเถิด ผู้อาวุโสฉางอุตส่าห์เดินทางม
