็เพราะต้องการให้คนรุ่นหลังใส่ใจในการเรียน มิให้ลุ่มหลงในอำนาจ
น่าเสียดาย ยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไร คนรุ่นหลังก็ยิ่งลืมปณิธานของพวกอาจารย์รุ่นแรก
หอป๋ายเฉาแห่งนี้ถูกปกคลุมด้วยหมอกควันไปเสียแล้ว
หากผู้อาวุโสสูงสุดผู้นั้นรู้เข้า เขาจะด่าว่าคนรุ่นหลังเหล่านี้ว่าไร้ยางอายหรือไม่
“จวิ้นจู่ เซิ่นจวิ้นอ๋องเสด็จกลับมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ ผู้อาวุโสฉางเองก็ตามกลับมาด้วย เซิ่นจวิ้นอ๋องรับสั่งว่าต้องการเชิญท่านออกไปพบสักหน่อย”
หลังจากรับประทานอาหารเย็นแล้ว หลินเมิ้งหยากำลังนั่งอ่านหนังสือกับหลงเทียนอวี้ในห้อง
อวี้อันรายงานจบ หลินเมิ้งหยาจึงเพิ่งรู้ว่าผู้อาวุโสฉางเองก็ตามมาด้วย
แม้ยาของผู้อาวุโสฉางจะทำให้นางเจ็บปวดจนแทบอยากตาย แต่ถึงกระนั้นก็ได้ผลดีเป็นอย่างยิ่ง นางควรจะขอบคุณเขาสักครั้ง
ภายในห้องรับแขก จั่วชิวอวี้กำลังสนทนาเรื่องวิชาแพทย์กับผู้อาวุโสฉาง
ขณะที่กำลังคุยกันอย่างออกรสออกชาติอยู่นั้น ร่างของคนสองคนเดินนำหน้าตามหลังกันเข้าไปภายใน
ก่อนนั้นเขาเคยเห็นอันเล่อจวิ้นจู่เพียงไกลๆ แต่เมื่อวันนี้ได้เห็นในระยะใกล้แล้ว หัวใจของผู้อาวุโสฉางพลันเต้นระรัว
เหมือน! เหมือนมากจริงๆ!
ครั้นจ่างจู่อายุเพียงสิบกว่าปี เขาเองก็เ
