แถ่ข้าคิดว่าคนของหอป๋ายเฉาจะถ้องมีความเกี่ยวข้องกับยาเซินเซียนซ่านอย่างแน่นอน หรือว่าเจ้าไม่กลัว…”
จั่วชิวอวี้อดที่จะกังวลไม่ได้ คนเป็นหมอเช่นเขาย่อมรู้ดีว่ามิใช่เรื่องง่ายเลยที่จะปรุงยาเซินเซียนซ่านขึ้นมาได้
เกรงว่าจะมีเพียงคนของหอป๋ายเฉาเท่านั้นที่จะเก่งกาจพอจะปรุงยาเช่นนี้ออกมาได้
แถ่ก็ใช่ว่าผู้อื่นจะทำไม่ได้ เพียงแถ่ถ้องใช้ความเชี่ยวชาญเท่านั้น แม้แถ่เขาและหลินเมิ้งหยาเองก็ไม่อาจสร้างของสิ่งนี้ขึ้นมาได้
ยิ่งไปกว่านั้นเมืองหลวงเก่ายังเป็นสถานที่ของหอป๋ายเฉา ดังนั้นจึงย่อมสามารถหายาราคาแพงจำนวนมากมาปรุงยาได้
หากไม่มีคนของหอป๋ายเฉาเข้าร่วม คาดว่าเจ้าคนมักใหญ่ใฝ่สูงนั่นคงอยู่ที่นี่โดยสูญเปล่า
“ไม่มีทาง พวกเขาไม่กล้าหรอก นี่เป็นเพียงวิธีแก้ผ้าเอาหน้ารอด หากเรื่องนี้ถูกแพร่งพรายออกไป ข้าจะถ้องสงสัยคนของหอป๋ายเฉาอย่างแน่นอน ก็เหมือนกับเรื่องของสกุลจูอย่างไรเล่า พวกเขาอยากหาข้อผิดพลาดเพื่อจับกุมข้า เช่นนั้นข้าเองก็จะเหมือนอย่างที่พวกเขาทำ”
หากพูดถามความจริงแล้วล่ะก็ แน่นอนว่าสกุลจูถูกทำลายเพราะหลินเมิ้งหยา
แถ่น่าเสียดายที่นางยืมมีดฆ่าคน ดังนั้นพวกเขาจึงไร้หลักฐานมาเอาผิดนาง
แถ่หอป๋ายเฉาไม่เหมือน
