นะสูงศักดิ์
เจ้าหน้าที่เฝ้าประตูเมืองรู้แจ้งได้ในทันทีว่าคนผู้นี้คืออันเล่อจวิ้นจู่ไม่ผิดแน่
แม้เขาจะเป็นเพียงเจ้าหน้าที่ตัวเล็กๆ แต่ถึงกระนั้นก็ผ่านร้อนผ่านหนาวมาโชกโชน ไม่ว่านางจะใช่จวิ้นจู่ตัวจริงหรือไม่ แต่ในเมื่อได้รับการยอมรับจากฝ่าบาทและเซิ่นจวิ้นอ๋องแล้ว เช ช่นนั้นเขาย่อมต้องปฏิบัติต่อนางด้วยความเคารพ
“เจ้าจงไปบอกเจ้าหน้าที่เฝ้าประตูให้ปิดประตูเมืองตามเวลาปกติ นี่เป็นเรื่องใหญ่ เราไม่อาจทำให้พวกเขาต้องบกพร่องในหน้าที่ได้”
หลินเมิ้งหยาได้ยินคำพูดของเจ้าหน้าที่เฝ้าประตูอยู่นานแล้ว ดังนั้นจึงเอ่ยกำชับ
ในเมื่อเขาไว้หน้านางถึงเพียงนี้แล้ว นางก็ไม่ควรเอาแต่ใจเกินไป
สั่งให้อวี้อันนำเงินจำนวนหนึ่งไปมอบให้เจ้าหน้าที่เฝ้าประตูโดยกล่าวว่าต้องการเลี้ยงอาหารแก่พวกเขา
แม้จะยุ่งกันตลอดทั้งวัน แต่ถึงกระนั้นก็ไม่เสียแรงเปล่า
นวดหว่างคิ้ว นางจ้องคนผ่านทางราวครึ่งวันแล้ว จั่วชิวอวี้ส่งคนมาแจ้งข่าวว่าเขาต้องไปเข้าร่วมงานเลี้ยงตอนกลางคืน เกรงว่ากว่าจะกลับได้ก็คงค่ำ
โชคดีที่มีหลิวซวนตามไปด้วย คาดว่าคงไม่เกิดเรื่องวุ่นวายอันใด
แม้คนเหล่านั้นคิดจะวางกับดักส
